اربعین؛ قدرت‌نمایی شیعه

19 آذر 1393

تصاویری از همایش بزرگ در تشیع

اربعین؛ قدرت‌نمایی شیعه

وقتی شعار می‌دهند همه یک هدف را دارند، همه بدنبال مولایند؛ از لبیک یا حسین می‌گویند و به لبیک یا خامنه‌ای می‌رسند و نوای لبیک یا مهدی را بلندتر می‌گویند...

زنی از باشتین؛ ستیز با مغولان دوران

12 آذر 1393

گفت‌وگو با معصومه آباد درباره کتاب «من زنده‌ام»

زنی از باشتین؛ ستیز با مغولان دوران

دکتر معصومه آباد یکی از چهار بانوی پرافتخار آزاده کشورمان است. وی نویسنده کتاب ارزشمند «من زنده ام» و آزاده سرافرازی است که بیش از هزار روز اسارت در اردوگاه های عراق را تحمل کرده است. آباد هم اکنون عضو شورای شهر تهران و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران می باشد. مقام معظم رهبری در تقریظ کتاب«من زنده ام» به چهار بانوی قهرمان این کتاب بویژه نویسنده و راوی هنرمند آن سلام میفرستد. دکتر آباد در ابتدای سخنانش در یادواره یاران ماندگار افتخار کرد که مادرش از روستای باشتین سبزوار است و ریشه سبزواری دارد...

حسینیه کودکان

25 آبان 1393

مهدکودکی که هیئت رفتن را برای بچه‌ها جذاب می‌کند

حسینیه کودکان

«حسینیه کودک شهید چمران» که یک مهدکودک با معیارها و ملاحظات اسلامی است با همکاری «موسسه شاهد» دست به تولید چهار مجموعه ویژه کودکان زده است. دو عنوان از این مجموعه با عنوان «من و هیئت» و «من و خیمه» مناسب این روزهاست. این بسته‌ها با ترکیب بازی و کاردستی امکانی فراهم آورده تا کودکان با مفاهیمی مثل ائمه، عزاداری، هیئت و ماجرای عاشورا آشنا شوند و از طرفی در روزهایی که هیئات برای بچه‌هایی در این سن هیچ برنامه‌ای ندارند، هیئت رفتن هم برای آنها جذاب شود. به همین بهانه پای صحبت «احمدرضا علایی» نشستیم تا کمی درباره این دو مجموعه توضیح بدهد و از روند تولیدش بگوید. «احمدرضا اعلایی» دارای مدرک لیسانس تئاتر عروسکی دانشگاه تهران و فوق لیسانس کارگردانی است و هم اکنون هم طلبه پایه چهار حوزه مشکات است.

آقا مجتبی در راهپیمایی روز قدس

9 مهر 1393

آقا مجتبی در راهپیمایی روز قدس

فرزند برومند مقام معظم رهبری که از فضلای حوزه علمیه هستند، از ظاهر شدن در رسانه‌ها احتراز دارند و در کمال سادگی و اغلب به طور ناشناس در میان مردم زندگی می‌کنند. همین موجب شده کنجکاوی زیادی نسبت به این شخصیت در میان مردم به وجود آید...

کیارستمی: مگر می‌توان ارادتمند شهدا نبود؟

9 مهر 1393

کیارستمی: مگر می‌توان ارادتمند شهدا نبود؟

لوح: مدتی است که بحثی میان دو سینماگر سرشناس کشورمان درگرفته و البته بقیه هم بی کار ننشسته‌اند و با یادداشت و مصاحبه و تهدید و توهین و... به این بحث واکنش نشان می‌دهند. یک طرف بحث ابراهیم حاتمی‌کیا، فیلمساز برجسته‌ی دفاع مقدس است و طرف دیگر عباس کیارستمی که با فیلم‌های نجیب و انسانی‌اش، در میان هیاهو و دروغ‌پردازی رسانه‌های غربی درباره‌ی ایران، سال‌هاست که نگاه جهانیان را نسبت به کشورمان تلطیف می‌کند. او تا مدت‌ها به سیاه‌نمایی درباره‌ی اوضاع داخلی متهم بود؛ اما پس از وقایع 88 کیارستمی از سوی بعضی از شاگردان و یارانش تحت فشار بود که چرا موضع اپوزیسیونی نمی‌گیرد؛ البته استاد در مقابل تمامی رسانه‌ها و محافل خارجی که او را تشویق به ضدیت با نظام می‌کردند، ایستاد و حاضر نشد با اغتشاشگران همراهی کند و در این راه هزینه هم پرداخت و تا مدت‌ها به نوعی بایکوت دچار شد. این که جشنواره‌های خارجی، هنرمندی را تبدیل به یک چهره‌ی رسانه‌ای کنند، و سر بزنگاه‌های سیاسی از این شخص در جهت منافع غرب بهره‌برداری نمایند، ماجرای آشنایی است. اما کیارستمی با رفتار همراه با متانتش نشان داد که حداقل به عقیده‌ی خودش(عقیده‌ی مدعیان غرض ورزش در این جا اهمیتی ندارد) آن جوایز را صرفا به خاطر هنرش گرفته است و هیچ دینی به غربیان ندارد... به هر حال اکنون دو طرف ماجرا از هنرمندان قابل اعتنای کشورمان هستند و به راحتی نمی‌توان از هیچ‌کدام گذشت. شاید در میانه‌ی این هیاهو، بهترین کار را حبیب احمدزاده، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس کرده که با خود استاد تماس گرفته و نظراتش را منعکس کرده است. صد البته که توضیحات استاد همچون فیلم‌هایش قانع‌کننده به نظر می‌رسد. ایشان باز هم تاکید کرده‌اند که جنگی که بعثی‌ها آغاز کردند، هیچ معنا و مفهومی نداشت. واضح است که منظور این بوده که این جنگ خالی از هرگونه ارزش و زیبایی انسانی بود. جنگی که صرفا به خاطر مطامع و بلندپروازی‌های یک دیکتاتور دیوانه آغاز شد. ولی استاد، دفاع مردم ایران را از جنگی که صدامیان آغازگرش بودند، جدا می‎کند و این دفاع را بزرگ و ارزشمند می‌داند و از شهدا و رزمندگان و مردمی که از خاکشان دفاع کردند، تجلیل می‌کند. به هر حال چیز خیلی دل چسبی نیست که هر روز به عنوان ضدیت با دفاع مقدس و شهدا و انقلاب، یک مخالف شناسنامه‌دار بسازیم و در اختیار رسانه‌های معاند بگذاریم تا به خوبی از آن بهره‌برداری کنند.