نقاشی

کنکاشی ما بین دو هنرمند نقاش

قندریز و عربشاهی؛ دو روح در دو بدن!

حسین سلیمی

زنده یاد «منصور قندریز» از جمله چهره های نقاشی معاصر ایران است که عمر کوتاهش، همواره حرف و حدیث های بسیاری در باره ی او برانگیخته است. کارهای قندریز حالا و به مدد عده ای از دوستان نزدیک سال های حیاتش، قدر و قیمتی یافته، که هرگونه بازگشایی و آشکاره سازی در باره ی او انگار، دست بردن در واقعیتی تثبیت شده و بی چون و چرا ست.

نقد و بررسی

نگاهی به تک‌داستان «سرهنگ‌تمام» (آتوسا افشین‌نوید)

موقعیت تلخ و فرساینده

فرحناز علیزاده

سلطه از دید فوکو، اموری مقطعی، وابسته به موقعیت و شکلی از نابرابری قدرت‌ها در میان کنش‌گران است. در موقعیت‌های خاصی که یکی از کنش‌گران به خاطر دسترسی به قدرتی خارج از تناسب، بتواند خواسته‌های خود را بر دیگری تحمیل کند...

داستان کوتاه کوتاه

فرزند صبح

مصطفی انصافی

انجیل را می‌بندد. می‌پرسم: «مقصود از فارقلیط چیست؟» می‌گوید: «پیام‌آور آخرین. احمد. جد این آقا.» و اشاره می کند به حسین بن علی.

داستان کوتاه

جمعه

مهدی باطنی

میان‌قد بود با سبیل پرپشت. موهاش جوگندمی. لب‌هاش هم کلفت بود و گونه‌هاش یک جوری مثلثی‌شکل بودند که چهره‌اش زمان دیده بود به خودش و وقتی راه می‌رفت عادت داشت یک نگاهی بیندازد به پشت از بالای شانه‌اش.

نقد و بررسی

نگاهی به سفر کسرا (جعفر مدرس صادقی)

تا انتهای رود

حسین جوانی

همه‌ی این حرف‌ها به‌کنار. چرا این‌طور به داستان نگاه نکنیم که سفر کسرا روایت گاوخونی به زبان دیگری‌ست که اگر گاوخونی با تن دادن به جریان زاینده رود و غرق شدن در گاوخونی کابوسی را به کابوسی دیگر متصل می‌کند، این‌جا با بهانه‌های زودگذر زندگی مواجهیم...

داستان کوتاه

آخرین پرده

محمد تمیمی

-ای معشوقه‌ام! دستان لطیف‌ات را در امان پنجه‌های گرم من نگاه دار تا که شب هنگام، در این جنگل سرد، جن‌های شب‌گرد، روح معصوم‌ات را در ضیافت خونین‌شان ندرند. می‌شنوی؟ صدای پای‌کوبی و طبل‌هایشان را می‌شنوی؟ صدای ناهنجار قهقه‌شان را می‌شنوی؟ نزدیک هستند. نزدیک‌تر از همیشه.

شعر سپید

شعری برای مهسا امین‌فروغی

که هیچ‌گاه از یادمان نروی

سیدرسول پیره

آن‌قدر پل مدیریت را برو و بیا که همه‌چیز از یادمان برود اصلاً به شهردار می‌گویم پل مدیریت را از نقشه تهران بردارد همه پل‌ها را بردارد همه عابران بی‌تفاوت را بردارد