فیلم سینمایی خواب زمستانی آخرین ساخته سیامک شایقی، پس از کش و قوس های فراوان برای اهالی مطبوعات درسینما صحرا نمایش داده شد وسپس نشست نقد وبررسی آن برگزار گردید.لازم به ذکراست چند روز قبل به علت خرابی کپی نسخه اولیه این فیلم اکران آن با مشکل مواجه و نمایش آن به روزهای بعد جشنواره موکول شده بود.
دراین نشست سیامک شایقی(کارگردان)، سعید شهرام(آهنگ ساز)، فرشید منافی و لادن مستوفی(بازیگر)، ژیلا ایپکچی(تدوینگر)، مازیار شیخ محبوبی(صدابردار) به همراه آزیتا حاجیان شرکت داشتند و به سوالات خبرنگاران و منتقدین پاسخ دادند.
سیامک شایقی در ابتدای جلسه در مورد ریتم کند فیلمش گفت:اگر بخواهیم به این موضوع به صورت جدی بپردازیم باید از دو جهت آن را بررسی کنیم. اگر این ریتم بی جهت و افراطی کند است ، یک موضوع است و اگر ریتم کند ضروری باشد، بحث دیگری است.من اصولا ریتم فیلم هایم کند است مگر اینکه بخواهم فیلمی پلیسی بسازم که آن وقت قضیه فرق خواهد کرد.اما دراین فیلم از آن جهت که قرار است زندگی روزمره 3 خواهر بررسی شود و هیچ اتفاق عجیب غریبی در آن نمی افتد, نمی توانیم ریتم تند داشته باشیم وهمین ریتم ایده آل خواهد بود.
ژیلا ایپکچی نیز با تایید صحبت¬های شایقی اضافه کرد:چگونگی ریتم دراین نوع فیلم ها بسیار تعیین کننده و سرنوشت ساز است و ما با هم فکری که با آقای شایقی داشتیم به داشتن چنین ریتمی به اتفاق نظر رسیدیم.
سعید شهرام درمورد ویژگی موسیقی این فیلم گفت:موسیقی این فیلم بنا به بافتی که فیلم نامه و شرایطی که مونتاژ داشت، به همراه حس و فضایی که درون فیلم نامه موجود بود ساخته شده است. ویژگی دیگری نیز که می توانیم به آن اشاره کنیم، تفاوت این فیلم با فیلم های دیگر از این منظر بود که ما از 3 ساز ایرانی و سازهای کوبه ای استفاده همزمان کردیم. حال اگر این احساس و تصور بوجود می آید که موسیقی فیلم را همراهی می کند بدون آنکه از قاب تصویر بیرون بزند و ناخوشایند باشد قابلیت سازهای ایرانی را برای متن و تصویر به اثبات رسانده است.
فرشید منافی که سال ها با صدای او در رادیو آشنا بودیم نیز در پاسخ به این سوال که " آیا  سینما بهتر است یا رادیو؟"
ابراز داشت:سینما عالی است و همیشه دغدغه اصلی من در زندگی بوده است تا آنجا که من برای ورود به آن از رادیو و تئاتر شروع کرده ام  و الان هم چند ماهی  در تلویزیون دست و پا می زنم و از این بابت خیلی خوشحالم.
لادن مستوفی که پیش از این در فیلم "باغ فردوس5 بعد ازظهر" ساخته قبلی شایقی نیز فعالیت داشته بود در ادامه گفت:من بخاطر خاطره خوبی که از کار قبلی ام با آقای شایقی داشتم و علاقه مندی به شخصیت و نوع کار ایشان دراین فیلم حضور پیدا کردم.
وی  در مورد نقش خود در این فیلم ادامه داد:تمام ویژگی های شخصیت ام  دراین فیلم همانی بود که مشاهده کردید و امیدوارم گویا بوده باشد و هیچ نظر خاصی پیرامون آن ندارم. حال اگرکوتاهی است باید آن را به گردن من بیاندازید و بنده را ببخشید.
مازیارشیخ محبوبی که ناراضی ترین فرد در این نشست به نظر می رسید طی صحبت¬هایی که بارها از سوی حضار با دست زدن همراه می شد، صدای نا مطلوب سینما صحرا را خجالت آور خواند و ازمسئولین جشنواره درخواست کرد که پس از 26 سال سالن مناسبتری را برای تماشای منتقدین سینما در نظر بگیرند.
وی درادامه افزود:صدایی که در اینجا شنیدیم اصلا آن چیزی نبود که ما مدت ها برای رسیدن به آن تلاش می کردیم و بسیارازاین بابت دلخور هستم.
آزیتا حاجیان نیز که دراین فیلم نقش کوتاهی را ایفا کرده بود طی صحبت هایی در مورد نحوه بازی پگاه آهنگرانی که برخی اعتقاد داشتند اوهمان دختری است که در فیلم دختری با کفش های کتانی بوده است گفت:او بازیگری است که به کتاب و ادبیات بسیار علاقه مند است و بازی او دراین فیلم متفاوت است با بازی رئال و آن 2 گانه ای که از او قبلا دیده بودیم و این حتما به خاطر اعمال نظر کارگردان بوده است.به هر حال بازیگر اگر 365 فیلم متفاوت را نیز بازی کند باز دهان,لب,دماغ و کلا اعضا و جوارح او همانی است که دراولین فیلم داشته است و نباید این موضوع را نقص یک بازیگر دانست.
آخرین پرسش این نشست در رابطه با تاکید بیش ازحد صدای هواپیما در طول فیلم بود که شایقی استفاده از آن را تمهیدی برای پی بردن بیننده به منطقه جغرافیایی شخصیت های فیلم و اینکه آنان در معرض چه سختی هایی از جمله "آلودگی صوتی" قرار دارند برشمرد.