"حس پنهان" فیلمی است ملودرام با موضوع خیانت.رزاق کریمی کارگردان کار با مشاوره ی ابراهیم حاتمی کیا  برای نقش های فیلمنامه فریدون فرهودی بازیگرانی چهره را انتخاب کرده  که به احتمال فراوان در زمان اکران با حضورشان بر روی بوردهای تبلیغاتی ، فیلم را به موفقیت خواهند رساند.ترکیب محمدرضا فروتن، نیوشا ضیغمی، مهتاب کرامتی و البته حامد بهداد برای فروش یک فیلم بسیار ایده آل به نظر می رسد.
فیلم داستان به اختلاف رسیدن یک زن و شوهر را با بازی فروتن در نقش امیر و کرامتی در نقش سیمین را به تصویر می کشد و ارتباطی که این دو به صورت ضربدری با ضیغمی (ندا طلوعی) و بهداد(بهرام طلوعی) برقرار می کنند....
در میان بازی بازیگران فیلم رزاق کریمی تمامی آنها کلیشه بازیهای ملودرام گذشته شان را با خود حمل می کنند به غیر از حامد بهداد که سیمایی از یک بازیگر به بلوغ رسیده را از خود نشان می دهد.محمد رضا فروتن در نقش امیر با همان حس همیشگی خود یعنی عصبانیت های گاه و بی گاه ، دیالوگ گویی با پوزخندهای مکرر و صدایی که همراه با حزن و اندوه است در "حس پنهان" از نقشش تیپی می سازد که در بازی های قبلی اش شاهد آن بوده ایم و در هیچ کجای فیلم بازی قابل بحث و تاملی از خود ارائه نمی دهد و بعد و ویژگی خاصی را به نقش خود نمی افزاید.اما اضافه کردن ویژ گی های فیزیکی و بیانی به نقش تنها به خود او هم مربوط نمی شود و باید به این امر اعتراف کرد که فیلمنامه در پرداخت به شخصیت او جای هیچگونه ویژگی متفاوتی را باقی نگذاشته بود که او بتواند از آنها کمک بگیرد.
در مورد بازی نیوشا ضیغمی و مهتاب کرامتی می توان به تحلیل های مشترکی رسید زیرا هر دو آنان با خصوصیات خاص و مشترکی بازی می کنند.نیوشا ضیغمی در نقش هایی که تابحال ارائه داده است تابحال از خودش فراتر نرقته است و پرسوناژی با خصوصیات خاصی که بتوان آن را با نقش های دیگرش تفکیک کرد ارائه نکرده است.وی نقش هایش را در تیپ دختری شیک پوش،جدی،باسواد و مودب خلاصه می کند و در نقطه مقابلش مهتاب کرامتی هم با همین خصوصیات در بازی های خود تیپ سازی می کند.در حس پنهان کرامتی نقش روانشناسی مودب و با پرستیژ را بازی می کند که به هیچ وجه نمی توان برای آن تحلیل و تفسیری را ارائه کرد.
اگر بتوان فیلمنامه حس پنهان را از لحاظ شخصیت پردازی فیلمنامه ای ضعیف نامید باید  گفت که نویسنده در پرداخت شخصیت بهرام طلوعی (با بازی حامد بهداد) و کارگردان در انتخاب ارائه نقش توسط او عالی عمل کرده اند.حامد بهداد در بازی های پیشین خود پرسوناژهای گوناگونی را با خصوصیات مختلف بازی کرده است و نقش بهرام طلوعی یکی از متفاوت ترین نقش افرینی های او محسوب می شود که البته خالی از ایراد هم نیست.
بهرام طلوعی شخصیتی روانپریش است و از آن دسته نقش هایی محسوب می شود که برای ایفا کننده اش احتمال گرفتن جایزه از جشنواره ها زیاد است زیرا خود بازیگر هم می تواند به آن خصوصیاتی اضافه کند و می تواند آزادانه بر روی آن مانور دهد.حامد بهداد هم به خوبی توانسته است تا چهارچوبهای رفتاری مناسبی برای آن انتخاب کند که به غیر از صحنه آخر بازیش یدون غلو و باور پذیر باشد.
چهره بهداد در حس پنهان با گریمی سرد و مرده همراه است که با چشمان سرخ شده او تصویر اولیه خوبی از یک روانپریش را ارائه می دهد.بهداد  با سرفه های پیاپی و لحن آرام خودش خیلی خوب رنج های درونی بهرام را به ما می رساند و  در گذشت زمان شخصیت سازی او کامل و کامل تر می شود.نگاههای زیر چشمی ، ترسناک و تهدیدهای لفظی اش خیلی خوب در شخصیت سازی او موثر واقع می شود.
اوج بازی حامد بهداد در دو سکانس وی که در داخل مطب می گذرد قابل تامل است.نوع بازی او در مطب از ضد حس هایی تشکیل شده  که با ریزه کاره های فراوانی همراه است.خنده های انفجاری،بستن چشم و تکان دادن سر به معنای تایید و تکذیب و مجموع حرکاتی که حالت درونی بهرام طلوعی را به خوبی نشان می دهد.
تنها عاملی که به بازی بهداد در سکانس های داخل مطب لطمه می زند موسیقی محمدرضا علیقلی است که بیش از حد غلو آمیز بوده و باعث می شود  تاثیر گذاری بهداد بر روی تماشاگر کاهش پیدا کند.در صحنه ای که بهرام شماره خواهرش را برای دکتر می نویسد شاهد یکی از بهترین لحظه های بازی او هستیم که در ظاهر بسیار ساده است.بهداد خودکار خانم دکتر (کرامتی) را می گیرد و بو می کند سپس شماره خواهرش را می نویسد و قبل از اینکه خودکار را به دکترش  بدهد دوباره آن را بو می کند و پسش می دهد.بهداد خیلی خوب توانسته است با این بازی ریز و کوچک با یک خودکار، احساسی بودن یک شخصیت روانپریش را به نمایش بگذارد.
یکی از نکاتی که باعث شده است بازی بهداد خیلی خوب ارائه شود نماهای بازی است که کارگردان از او گرفته و با این کار به او اجازه ارائه خلاقیتهایش را داده است .کاری که مانی حقیقی در "کنعان" انجام نداد و در "حس پنهان" این نوع برخورد رزاق کریمی با بازیگرش یک حسن به حساب می آید.