مسعود رایگان را با فیلمهایی همچون خاموشی دریا، خیلی دور خیلی نزدیک، خون بازی، گوشواره و سنتوری .... می‌شناسیم بازیگری که در طی چند سال اخیر به قول خیلی از منتقدان ره صد ساله را طی کرده است.
نام مسعود رایگان با فیلم خاموشی دریا بر سر زبانها افتاد اما خیلی دور خیلی نزدیک توفیقی زیاد برای این بازیگر به ارمغان آورد، به طوری که جایزه جشن خانه سینما را برای بازی در این فیلم از آن خود کرد.  یادم است در همین روزها بود که بانی فیلم نوشت «سینمای ایران به اینچنین بازیگرانی احتیاج دارد» .... و شروع به تعریف و تمجید از این بازیگر کرده بود ....
- بازیگران در سینمای ایران به دو دسته تقسیم می‌شوند:
1. بازیگرانی که آنقدر خلاقیت دارند که می‌توانند از عهده هر نقشی برآیند.
2. بازیگرانی که خود را تکرار می‌کنند و همه او را با نقش اول یا معروفی که بازی کرده است می‌شناسند.
مسعود رایگان بازیگر با سوادی است که از ورک شاپ‌ها، گفتگوها و رفتارش کاملاً مشهود است؛ اما متأسفانه جزء بازیگران دسته دوم است و این را باید یک حقیقت تلخ دانست، او خود را در نقش‌های بعدیش تکرار کرده و در هر نقش ما را به یاد دکتر خیلی دور خیلی نزدیک می‌اندازد.
رایگان چهره خوب و انعطاف‌پذیری دارد که می‌تواند گریم‌های مختلف را بپذیرد و شخصیت‌های گوناگونی را خلق کند اما چیزی که به کار او ضرر می‌زند نوع تکنیک بدن و بیان اوست که در ذات او جذب شده و تکرار می‌شود.
رایگان نوع بیانش در تمام نقش ها تکراری است و تکنیک تکراری هم دارد و این امر موجب بیشترین ضرر به بازی او می‌شود.
در تاریخ سینما هم شاهد ظهور چنین بازیگرانی بوده‌ایم بازیگرانی که در یک نقش جای افتد مانند جان وین یا همفری بوگارت که البته رایگان را نباید با آنان مقایسه کرد.
به اعتقاد من بازیگرانی اهمیت فوق‌العاده‌ای دارند که امکان اجرای نقشهای متفاوت را داشته باشند و در هر خیلی حاضر به ایفای نقش نشوند.
رایگان متأسفانه در سریال مدار صفر درجه ایفای نقش کرد و همچنین در فیلم مخمصه او نقش دنیروی مخمصه مایکل مان را بازی می‌کرد ...
به اعتقاد من رایگان احتیاج به بازی در نقش کاملاً متفاوت دارد تا خود را نشان دهد و انعطاف‌پذیری خود را به نمایش همگان بگذارد .... اما متأسفانه تا به اینجا این جسارت را از خود نشان نداده است.