پاداش سکوت، برای یک فیلم نام زیبایی است.کارگردان مازیارمیری است.فیلمنامه نویس فرهاد توحیدی و صف شلوغ بازیگران نامدار......تنها با دیدن این اسامی در پوسترهای تبلیغی فیلم می توانیم  حدث بزنیم که فیلم،فیلمی قابل تامل است اما پس از دیدن فیلم متوجه آن می شویم  که اشکالات گوناگونی در آن وجود دارد که من تنها می خواهم از مشکلات بازیگری در آن بپردازم.

1.مازیار میری(کارگردان)
مازیار میری نشان داده است که از بازیگران حرفه ای می تواند بازی خوبی بگیرد و نمونه آن را در بازی زیبا ،روان و متفاوت و از همه مهمتر باورپذیر محمد رضا فروتن در به آهستگی دید.اگر دقت کنیم متوجه می شویم که مهمترین عامل در بازی زیبای فروتن انتخاب درست او برای ایفای آن نقش بود نقشی که فروتن تا بحال در قالب آن ظاهر نشده بود.اما این عامل در فیلم جدید مازیار میری دیده نمی شود او خود یا با مشاوره شخصی دیگر این انتخاب را درست انجام نداده است و این مهمترین عامل درشکست فیلم در جشنواره  بوده است.
در بحث اجرا حبیب رضایی بازیگردان میری بوده است.نخست می خواستم از او و بازیگردانی او صحبت کنم ولی به یان نتیجه رسیدم  که نوشتن از بازی بازیگران این فیلم اشاعه ای از تلاشهای حبیب رضایی و تحلیلی بر عملکرد او خواهد بود.

2.پرویز پرستویی:
منتقدی گفته بود که پاداش سکوت از جنس فیلمهای حاتمی کیاست و این جالب بود زیرا نام حاتمی کیا همیشه در کنار پرستویی است و به قول خود حاتمی کیا:او(پرستویی) نمود بیرونی من است.نمود بیرونی حاتمی کیا در پاداش سکوت هم حضور دارد .
بارها گفته شده است که هر بار بازی پرستویی در فیلمهای دفاع مقدس را میبینیم به یاد شخصیت حاج کاظم در آژانس شیشه ای می افتیم و این جنس بازی او بخاطر بازی او در کارهای حاتمی کیاست....در پاداش سکوت هم او نقش یک رزمنده را بازی می کند نقشی از جنس نقشهای کارهای حاتمی کیا وهمه باز هم بر این تاکید میکنند که بازی بد پرستویی بخاطر تکرار نقش یک رزمنده است.مازیار میری در این مورد می گفت:من و پرستویی سعی کردیم با قرار دادن یک سری جزئیات بر روی نقش آن را نسبت به نقشهای دیگر متفاوت کنیم.
میری از بازیگرش راضی است اما او بر این امر آگاهی دارد که یک تیک عصبی کوچک نمیتواند باعث تفاوت آشکار در شخصیت و بازی پرستویی شود.
بنظرمی آید در وهله اول باید پذیرفتن نقش رزمنده توسط پرستویی را اشتباه دانست اما در واقع اینگونه نیست بلکه او با جسارتی زیاد این نقش را پذیرفت و خواست که بازی متفاوتی ارائه دهد .جسارت او قابل توجه است اما در عمل او نتوانسته است بازی متفاوتی را ارائه دهد و تمام نشانه های  بازیهای قبلی خود را در این بازی هم با خود حمل می کند.مانند نوع گفتار و نوع عکس العمل هایش....................
اما اگر بازی پرستویی را به عنوان یک بازی مبتنی بر تکنیک بسنجیم او موفق بوده است و تمام تکنیکها را درست و به جا بکار برده است و البته اجرای درست تکنیکها توسط او که ده ها فیلم بازی کرده است امری غیر قابل انتظار نیست.

3.جعفر والی:
او بدون شک بهترین بازیگر فیلم است به این دلیل که باورپذیرترین بازی را ارائه کرده است.او پس از مدتها نقشی بلند پذیرفته و بازی کرده است و البته این امر هم ممکن است در دیده شدن او به ما کمک کرده باشد ولی بزرگترین عامل در بازی خوب او انتخاب درست میری است.
به غیر از نا آشنایی از بازی والی از جانب ما وانتخاب درست میری،عوامل دیگری هم در بازی والی نقشی موثر داشتند.اگر دقت کنیم نوع بیان والی و درست نشان دادن حس تردید های شخصیت او در چهره و رفتار عوامل دیگر موفقیتهای والی است.درباره او بیش از این نمیتوان بحث کرد زیرا ما در زمانه خود با او بیشتر آشنا نیستیم و تنها می توان شکایتی از طراح پوستر فیلم داشت که با وجود حضور پر رنگ والی در فیلم چهره او در پوسترها وجود ندارد و ما بغیر از چهره پرستویی چهره دو بازیگر زن فیلم را که بسیار هم  کم رنگ بودند می بینیم.

4.آتیلا پسیانی:
آتیلا پسیانی به خاطر صمیمیت همیشگی اش در شخصیت هایی که بازی کرده است همیشه ملموس و دوست داشتنی بوده است. او در بیشتر مواقع خود را بازی می کرده است البته این مساله باید از مقوله بازی او در تاتر تفکیک شود.
او در ایفای نقش موفق بوده و عواملی چون گریم و تغییر نوع بیان در این موفقیت او را کمک کرده است.

5.فرهاد اصلانی:
خیلی ها او را بازیگری توانا و با قابلیت بیشتری نسبت به نقشهایی که تابحال بازی کرده می دانند.باید گفت که او کارش را همیشه به خوبی انجام داده و از باری که به عهده او گذاشته شده بر آمده  همینطور که در پاداش سکوت این کار را کرده اما سوال اینجاست که او چرا همیشه شخصیتهایی آسان را انتخاب می کند که بازی آنها سخت نیست و باز هم باید منتظر ماند تا او بالاخره از خود جسارتی نشان دهد تا بتوان در مورد او بحث کرد.

6.چهره ها:
چهره ها نام بازیگری خاص نیست.اگر نمی توان درباره بازیهای بازیگران در پاداش سکوت تحلیلی بلند بالا نوشت تنها دلیل این است که در فیلمنامه شخصیتی وجود ندارد که تازه و غیر قابل پیش بینی باشد و پس از مساله فیلمنامه مساله انتخاب بازیگران آن است که کوچکترین بازیها هم توسط چهره های مشهور ایفا شده اند.به اعتقاد شما چه علتی داشت که در نقشی کوتاه از رضا کیانیان استفاده شود؟ آیا نقش او پیچیدگی خاصی داشت که بازیگری دیگر از عهده آن برنیاید؟...
جواب این است که اجباری وجود نداشت و حتی می توان اینگونه نقشها را بر عهده دیگران نهاد اما مازیار میری از آغاز به فکر گیشه بوده است و همین دلیل باعث شد که شخصیتهایی در فیلم شکل نگیرد و ما هیچ بازی قابل بحث و تاملی را شاهد نباشیم بلکه شاهد بازی یک سری ستاره و چهره های معروف باشیم و فقط از چهره هایشان لذت ببریم.