....استادم می گفت بدیدن تاتر و فیلمهای بد بنشین،بازی بازیگران بد را ببین تا متوجه شوی آنها چه می کنند و تو آن کار را انجام ندهی.استادم به همان سخن بزرگ و عبرت آموز ادب را از بی ادب آموختن و مفهومی که می توان از آن استنباط کرد داشت.

1.تیپ و شخصیت:
  اگر بخواهیم فرق بین تیپ و شخصیت را به صورت موجز بیان کنیم می توانیم بگوییم که تیپ با نگاهی سطحی قابل شناسایی و درک است اما شخصیت اینگونه نیست و نیاز به تحلیل و تفسیر دارد.
  در دنیای سینما بازیگران متعددی وجود داشته اند که با یک تیپ مشخص ایفای نقش می کردند اما تفاوتی که می توان بین آنها قائل شد خلاقیتی است که آنها در ایفای نقش از خود بروز می دهند و باعث می شوند تکراری جلوه نکنند.

2.تیپ در سینمای ایران :
  در سالهای دور بازیگرانی همچون فردین،ناصر ملک مطیعی و...از خود تیپها یی ارائه کردند و در نقشهای گوناگون آن را تکرار کردند و با در نظر داشتن اینکه آنها از خلاقیتی تازه در نقشهای گوناگون بهره ای نمی بردند باعث می شدند تماشاگر آنها را با نقشهای قبلی بشناسند.

3.محمد رضا شریفی نیا:
  در سینمای پس از انقلاب محمدرضا شریفی نیا  در میان هنرمندان چهره ای است نادر و کمیاب ؛کمتر کسی را می توانید نام ببرید که مانند او نقشهای گوناگونی را در جلو و پشت دوربین انجام داده باشد. او به معنای واقعی یک آچار فرانسه است اما در این اینجا فقط می خواهیم به بحث درباره بازی او بپردازیم یعنی تنها یکی از هنرهای این هنرمند.....
  شریفی نیا در کارهایی که بازی کرده نقشهای گوناگونی را ایفا کرده است و این مقدار پر کاری او در نقشهای متفاوت قابل ستایش است اما مساله مهم اینجاست که شریفی نیا در تک تک نقشها خود را تکرار کرده و به تیپ تبدیل شده است.تیپی که میتوان آن را در فیلمهای دنیا،ازدواج به سبک ایرانی و اخراجی ها  دید.
  با توجه به صحبتهایی که در مورد ارائه موفق تیپ شد باید گفت شریفی نیا از هیچ خلاقیت تازه ای در ارائه تیپها برخوردار نبوده است بلکه حس می شود او بازیگری را مورد تمسخر قرار داده و با حفظ کردن دیالوگها جلوی دوربین می آید و خود را بازی می کند.....
 یکی از اولین خصوصیات و توانایی های یک بازیگر  آن  است که بتواند بوسیله ابزاری که در اختیار دارد نقشهای گوناگونی را بازی کند و با توجه به این گفته شخصی که نتواند بازیگر نیست.در دنیای سینما اینگونه افراد را با اسم ستاره می شناسیم.ستارگانی که بدلیل چهره خوب خود به موفقیت رسیده اند اما جالب اینجاست که شریفی نیا از یک چهره تین ایجری هم برخوردار نیست.
در مقالات و مصاحبه هایی که از او و درباره او خوانده ایم ، چهره او به عنوان یک چاق بامزه مطرح شده است و بهتر است که بگوییم او بخاطر بامزگیش ستاره شده نه بخاطر چهره اش .....
 شریفی نیا باز هم تیپ خود را در قالب یک ستاره با بازیش در نصف مال من نصف مال تو تکرار کرده است و باز هم با حضورش باعث فروش خوب فیلم شده است.