بعضی از سنت ها  و آدام و رسوم های ما ایرانیان ریشه در تمدن کهن و سابقه تاریخی بسیار عظیم ما دارد. به همین دلیل باید در پاسداشت و نگه داری ازاین آدام و رسومات که از جزوی از فرهنگ غنی ایرانی شده است بسیار بکوشیم. یکی از این سنت ها جشن نوروز و گرامیداشت فرا رسیدن سال نوست. البته همگان به خوبی می دانند که دانش آموزان و آموزگاران بیشترین نقش را در زنده نگه داشتن این سنت دیرینه به عهده داشته اند و به همین دلیل 13 روز از وقت خود را در سال به این امر مشغول می باشند در صورتی که کارمندان و صنوف دیگر نهایتا اگر تمام زورشان را بزنند بیشتر از چهار روز را در ابتدای سال بیشتر نمی توانند به این امر مهم اختصاص دهند. به همین دلیل می توان دانش آموزان و آموزگاران را از پیشگامان حفظ و حراست از میراث فرهنگی این مرز و بوم بر شمرد.

یکی دیگر از سنت های دیرین ایرانیان از عهد قدیم تا کنون که در ایام عید نوروز رواج داشته است و عنصر جدایی ناپذیر این جشن باستانی است پیک شادی و یا تمرینات درسی ایام تعطیلات عید می باشد. در کتب تاریخی آمده است که گویا داریوش اول نیز در ایام طفولیت از این پیک های شادی می گرفته و در ایام تعطیلات نیز امورات تحصیلی خود را ادامه می داده است. البته به استناد شواهدی که به دست آمده است و پس از حفاری های که در اطراف تخت جمشید شده است، باستان شناسان به این نتیجه رسیده اند که در آن زمان به پیک شادی، «سنگ شادی» گفته می شده است. از آنجایی که در آن زمان هنوز واردات از چین رونق نداشته است به همین دلیل به جای سنگ های چینی مجبور بودند از سنگ های مرغوب دیگر با هزینه های گزاف استفاده کنند که همین امر باعث می شده تا فقط طبقات مرفه جامعه و پادشاهان و شاهزادگان بتوانند «سنگ شادی» داشته باشند و دیگر طبقات پایین تر جامعه بی سواد بمانند.

شکر خدا به مدد پیشرفت فناوری ها علی الخصوص به وجود آمدن صنعت چاپ(که جا دارد همین جا از گتنبرگ عزیز هم تشکر کنم) دیگر می توان شعار ملی «هر دانش آموز، یک پیک شادی» را سر داد و هم اکنون هر دانش آموز چه فقیر، چه غنی در اقصی نقاط این مرز و بوم از این نعمت باستانی می توانند استفاده کنند.

البته تفاوت هایی بین «سنگ شادی» باستانی با «پیک شادی» های کنونی وجود دارد که در زیر به آنها اشاره خواهد شد:

1- برای حمل و نقل یک سنگ شادی 36 صقحه ای باید حداقل 12 مرد تنومند و یا یک گاری با دو اسب در اختیار دانش آموز قرار می گرفت ولی برای حمل و نقل پیک شادی همان یک دانش آموز هم زیاد است چون کلا پیک شادی در منزل بماند بهتر است.

2- برای حل تمرینات سنگ شادی، یک لحظه نیت می کردند و 13 روز با چکش و قلم سنگ شکن آن را تکمیل می کردند ولی برای حل تمرینات پیک شادی 12 روز نیت می کنند و یک شبه تا جایی که در توان باشد تکمیلش می کنند.

3- در پیک های شادی علاوه بر اینکه می توان با مداد و خودکار نوشت، می توان آرشیوی از نمونه غذاهایی که در ایام نوروز تناول شده است را نیز ذخیره کرد مثلا در صفحه سوم کمی آبگوشت، در صفحه هشتم قرمه سبزی، پایین همان صفحه کمی ترشی، اگر کنارش دوغ هم باشد که چه بهتر. ولی در سنگ های شادی با یک شست و شوی سر دستی هیچ یک از این موارد باقی نخواهد ماند.

4- پیک های شادی ممکن است بصورت خیلی اتفاقی و بدون قصد و غرض ناپدید شود و دیگر کسی هم نتواند آنها را پیدا کند ولی اگر سنگ شادی گم شود فقط لازم است به بازار سیاه سنگ فروشان رجوع کرده و سنگ ها را از دست قاچاقچیان در آورد.

5- پیک های شادی در ایام نوروز کاربردهای به مراتب بیشتری نسبت به سنگ های شادی دارند به طور مثال پاک کردن سبزی خوردن در پیک نیک ها، باد زدن زغال در سیزده به در، به عنوان سفره در جاهایی که جمعیت زیاد می شود و هزاران کاربرد دیگر.

6- پس از اینکه سنگ های شادی توسط آموزگاران آن زمان بررسی و تصحیح می شده است، یکی از آنها که از همه خوش خط تر و بدون غلط تر بوده است انتخاب شده و برای پادشاه ارسال می شده است که هم اکنون خیلی از الواحی که در موزه های سراسر دنیا به عنوان آثار باستانی ایرانیان نگه داری می شود در اصل همان سنگ شادی برتر بوده است مثلا همین منشور کوروش یکی از انشاهایش در سنگ شادی بوده که الآن در دنیا دست به دست می چرخد. پس از انتخاب سنگ شادی برتر مابقی سنگ های شادی برای ساخت و ساز مسکن و میز و صندلی مورد استفاده قرار می گرفته است ولی نهایت استفاده ای که می توان از پیک های شادی پس از تصحیح داشت این است که در یک روز خنک اردیبهشت ماه پس از یک بارانی بهاری در کنار ساحل آنها را سوزاند.

همانگونه که مشاهده نمودید پیک شادی و تمرینات ایام نوروز جزوی از فرهنگ 2500 ساله ما ایرانیان است که هیچ راه فراری از آن وجود ندارد. با مروری که بر تاریخ پیک شادی ارائه شد می توان به این نتیجه رسید که آینده هر کسی با همین پیک های شادی رقم می خورد و هرکس بیشتر و بهتر بر حل و تکمیل آن اهتمام ورزد، در آینده به مراتب و مناصب بالاتری خواهد رسید نمونه اش همین داریوش کبیر که با همان سنگ شادی ای که در آن سال برتر شد به مرور زمان توانست میان مردم نام و شهرتی به هم زده و پادشاه ایران بزرگ شود.

شاهد مثال این ماجرا ابیاتی از حافظ است که وی نیز بر ان صحه گذاشته است:

دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد

کز حضرت سلیمان عشرت اشارت آمد

در همین بیت می توان دید که در زمان حضرت سلیمان هم پیک شادی که درآن زمان «پیک بشارت» گفته می شده است چقدر حائز اهمیت بوده است و یا در زمان خود حافظ که به «پیک مشتاقان» معروف بوده است چقدر امر مهمی بوده است که مردم برایش سر و دست شکسته و حتی جان خود را فدا می کرده اند:

مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست

تا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوست

تمام این نکات نشانگر آن است که اگر می خواهید در آینده به جایی برسید و حداقل حداقل معتاد و بیکار نشوید و در جوی آب نمی رید حتما پیک شادی و تمرینات درسی ایام عید نوروز را جدی بگیرید.