سیمرغ ها بر شانه چهار بازیگر نشستند و جشنواره بیست و ششم برای بازیگران فیلمهای بخش مسابقه به پایان رسید.اما این پایان ماجرا نیست.قضاوت درباره بازیگری در هر شرایط سخت و دشوار است و با تمام احترام و خسته نباشیدی که باید به داوران گفت؛ نمی توان به اشتباهات ظاهری و سلیقه ای آنان توجه نکرد.
- بهترین بازیگر نقش اول زن:
کاندیداها : الناز شاکردوست، گلشیفته فراهانی و هنگامه قاضیانی.
برنده سیمرغ: هنگامه قاضیانی برای "به همین سادگی"
در این بخش داوران تنها سه کاندید را برگزیدند و همانطور که احتمال می رفت هنگامه قاضیانی برای بازی قابل قبولش در به همین سادگی جایزه را از آن خود کرد.درباره بازی وی مقاله ای جداگانه نوشته شد و بازی او مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت اما کاندید شدن الناز شاکردوست برای "باد در علفزارها می پیچد" جای بسی تعجب داشت زیرا شاکر دوست در این فیلم اشتباهات زیادی را در بازیش مرتکب شده که فاحش ترین آن لهجه اش است.لهجه ای که گاهی رعایت می شود و گاهی فراموش و درکل به هیچ وحدت و یکپارچگی نمی رسد.شاید بهتر بود که شاکردوست برای بازی قابل تاملش در "در میان ابرها" کاندید می شد زیرا وحدت بیانی و حرکتی او در فیلم روح الله حجا زی بیشتر به چشم می خورد....درباره گلشیفته قراهانی و بازیهایش در فیلمهای "همیشه پای یک زن در میان است " و "دیوار" باید این اشاره را داشت که وی با تلاشی که کرده ، نتوانسته از تکنیکهای قبلیش برای ایفای نقش فاصله بگیرد و او باز هم نقش افرادی احساساتی را داشته که ممکن است تثبیت او را در این تیپ نقشها ، منجر شود.
- بهترین بازیگر نقش اول مرد:
کندیداها : رضا ناجی،حبیب رضایی،محمدرضا فروتن،شهاب حسینی و امین حیایی.
برنده سیمرغ: امین حیایی برای "شب"
در این بخش پنج کاندید در نظر گرفته شد و امین حیایی بالاخره سیمرغ را ازآن خود کرد و این خبر برای خیلی ها تعجب برانگیز بود زیرا بازی او در "شب" را که با مدیوم تلویزیونی ساخته شده بود ، بازی تلویزیونی و در بعضی از مواقع سطحی و شبیه به نقشهای قبلیش می دانستند.امین حیایی در بین کاندیداها شانس خیلی کمی را داشت اما با وجود بازیهای ضعیف و عاری از ویژگی های خاص دیگر کاندیداها ، او به حقش رسید.حیایی در "شب" نقش سربازی را بازی می کند که وظیفه دارد متهمی را که به همراه دارد (عزت الله انتظامی) به پاسگاه محل مربوطه تحویل دهد.او لهجه مازندرانی سربازی را که بازی می کند به خوبی حفظ می کند و بازی کاملا بیرونی را ارائه می دهد.حیایی برای هر عملی عکس العملی را انتخاب می کند و اتفاقا عکس العملهای خوبی را به نمایش می گذارد مانند تردید هایی که در تصمیم گیری های خود دارد و ... به هر حال امین حیایی یکی از مهمترین جایزه های جشنواره را ازآن خود کرد.
-بهترین بازیگر نقش مکمل زن:
کاندیداها:افسانه بایگان،نیوشا ضیغمی،مریم بوبانی،نیره فراهانی و مهتاب نصیر پور.
برنده سیمرغ:مهتاب نصیرپور برای "فرزند خاک"
علامت تعجبها به بی نهایت می رسد هنگامی که نام نیوشا ضیغمی را جزو کاندیداها می بینیم و بعد در کنار او نام مهتاب نصیر پور را مشاهده می کنیم.شاخص ترین و قابل تامل ترین بازی این پنج کاندیدا ، بازی مهتاب نصیر پور بود که هم نقش آفرینی متفاوتی داشت و هم بسیار باور پذیر بود.او نقش زنی کٌرد را بازی می کرد که حامله است و با چند مشکل گوناگون دست و پنجه نرم می کند. با توجه به گریم و بیان متفاوت او که هیچ نشانی از نصیرپور سرد و آرام گذشته را نداشت ، وی به حقش رسید و توانست سیمرغ را البته در جمع کاندیداهایی که هیچکدام در حد او بازی نکردند از آن خود کند.البته پرداخت خوب فیلمنامه به شخصیت نصیر پور در "فرزند خاک" را نباید فراموش کرد.
- بهترین بازیگر نقش مکمل مرد:
کاندیداها:مهران مدیری،سیاوش چراغی پور،محمد کاسبی،حسن نجاریان و محسن طنابنده
برنده سیمرغ:محسن طنابنده برای "استشهادی برای خدا"
محسن طنابنده به علاوه نوشتن فیلمنامه فیلم ، نقش روحانی را برعهده گرفت که به نام شیخ صدا می شد.شخصیت او بسیار ساده به نظر می رسد اما در حقیقت اینگونه نیست. بازی روان و بیرونی وی به علاوه حفظ بیان و تکه ته لهجه های شخصیتش از خصوصیاتی بود که در نقش او دیده می شود و در ظاهر ساده به نظر می رسد.طنابنده در میان پنج کاندیدای دیگر اگر بهترین انتخاب به حساب نیاید یکی از بهترین انتخاب هاست زیرا مهران مدیری هم در "همیشه پای یک زن در میان است" کاراکتر متفاوتی را به تصویر می کشد.
اگر برندگان سال قبل را به یاد بیاوریم یعنی بهرام رادان و باران کوثری هردو خصوصیات مشترکی داشتند و این خصوصیت مشترک بازی کردن نقش یک معتاد بود.حال به برندگان امسال نگاهی می اندازیم:هنگامه قاضیانی به عنوان یک بازیگر حرفه ای تئاتر و حالا سینما نقش یک تٌرک ، امین حیایی نقش یک مازندرانی ، نصیر پور نقش یک کٌرد و طنابنده هم با یک لهجه محلی....جالب اینجاست که هر چهار نفر آنان در بازیهایشان دارای لهجه ای خاص هستند و اتفاقا هر چهار نفر آنان خیلی خوب آن را رعایت کرده بودند و در این جشنواره هم داوران مشترکاً خصوصیات خاصی را برای جایزه دادن در نظر گرفته اند!
وقتی که صحبت از قضاوت در مورد بازیگری می کنیم حداقل باید کاندیداهای برابری برای هر جایزه در نظر گرفت نه اینکه برای بازیگر نقش اول زن سه کاندید و باقی جوایز با پنج کاندید ؛ شاید دلیل داوران برای اینگونه انتخاب این باشد که بازی قابل تامل دیگری ندیده اند و همین سه نفر مستحق کاندید شدن بودند اما نمی توان از کنار بازی ترانه علیدوستی در "کنعان" و فاطمه معتمد آریا در "خواب زمستانی" به راحتی عبور کرد و همان طور که گفته شد الناز شاکردوست را برای بازیش در "درمیان ابرها" کاندید اعلام نکرد.درباره بازیگر نقش مکمل مرد هم گذشتن از بازی حامد بهداد در "حس پنهان" و به جای آن کاندید کردن ضیغمی در نقطه مقابل ، باز هم می تواند جای بحث و بررسی زیادی داشته باشد.