8 دی 1387 ساعت 20:44
سید سعید هاشم زاده 

کرک داگلاس : شور زندگی - 1

کرک داگلاس : شور زندگی - 1

با وجود اینکه چند روز از تولد نود و دو سالگی کرک داگلاس می‌گذرد، اما هنوز نمی‌توان بازی او در «شور زندگی» (1956) ساخته وینسنت مینه‌لی را فراموش کرد. کرک داگلاس در تاریخ سینما شخصیتهای منحصر به فردی را بازی کرده که از جمله آن می‌توان به شخصیتهای تاریخی چون اسپارتاکوس در فیلم به یاد ماندنی استنلی کوبریک اشاره کرد.

با وجود اینکه چند روز از تولد نود و دو سالگی کرک داگلاس می‌گذرد، اما هنوز نمی‌توان بازی او در «شور زندگی» (1956) ساخته وینسنت مینه‌لی را فراموش کرد. کرک داگلاس در تاریخ سینما شخصیتهای منحصر به فردی را بازی کرده که از جمله آن می‌توان به شخصیتهای تاریخی چون اسپارتاکوس در فیلم به یاد ماندنی استنلی کوبریک اشاره کرد. اما بازی در نقش ون گوگ نقاش در «شور زندگی»، جذابیت‌های بیشتری دارد. برای کشف این جذابیت‌ها در بازی داگلاس نخست باید ون گوگ را شناخت تا به درکی صحیح از بازیگری در این فیلم رسید. همانطور که می‌دانید ون گوگ نقاش پست امپرسیونیست هلندی بود که با نقاشانی چون پل گوگن، پل سزان و... همدوره و همکار بود. اما وجود ویژگی‌های راز آلود و کشف نشده در شخصیت او، ون گوگ را از باقی همدوره‌ای هایش جدا می‌کند. ون گوگ شخصیتی است که شاید تنها از نامه‌هایی که به برادرش تئو نوشته است می‌توان او را دریافت و حتی از نقاشی‌هایش هم نمی‌توان به طور کامل او را شناخت. زیرا وی با کار در سبکهای گوناگون و بعد رسیدن به فردیتی خاص در هنر نقاشی وجوه پراکنده‌ای دارد. با کنار هم گذاشتن این خصوصیات حتی جرات ایفای نقش ون گوگ برای هر بازیگری سخت است. اما داگلاس با جسارتی مثال زدنی این کار را انجام داده و نباید فراموش کرد که میزانسن‌ها و پرداخت خاص مینه‌لی که به آن اشاره خواهد شد به زیبایی‌های این هنرنمایی افزوده است.
اگر بخواهیم از تفکیک گونه‌های بازیگری برای تعریف کلیت بازی داگلاس استفاده کنیم باید نوع بازی او را بازی تیپ/شخصیتی بنامیم. شبیه بودن چهره و کمک رساندن گریم برای رسیدن به ظاهر تیپی شناخته شده (از لحاظ فیزیک و چهره نزدیک به ون گوگ)، بازی او را در وهله اول جزو بازی تیپ گرایانه قرار می‌دهد و در مهمترین ویژگی یعنی بازی درونگرایانه داگلاس است که می‌توانیم بازی او را، بازی شخصیت گرایانه بنامیم. اگر به نگاه‌ها و حرکات چهره او دقت کنیم متوجه آن خواهیم شد که داگلاس قبل از ما ون گوگ را شناخته، تحلیل کرده، و «او» شده است. البته اغراق است اگر بگوییم که داگلاس تمام وجوه شخصیتی این هنرمند درونگرا را فهمیده، اما مهم اینجاست که می‌توان او را در نقش ون گوگ باور کرد و با جزء جزء رفتارهای او ارتباط برقرار کرد. مینه‌لی کارگردان با قرار دادن نریشن‌های نوشته شده توسط نورمن کوروین (که از روی داستان ایروینگ استون اقتباس شده) در تصاویری از نقاشی‌های ون گوگ و حرکات نامتعارف او مانند حرکاتی که روبروی آینه انجام می‌دهد درونیات ون گوگ را به ما می‌شناساند و این داگلاس است که توسط چیدمان مینه‌لی به شکل نمود بیرونی، وجه ظاهری ون گوگ را برای ما بازی می‌کند.

 

 

                                                                        ادامه دارد ...

ارسال به دوستان بازدید: 1921