و دست باد که موهات را تکان می‌داد
زمین هوای بهشتی به آسمان می‌داد

اگر که چشم تو بر چشم من نمی‌افتاد
خدا چگونه خودش را به من نشان می‌داد

تمام اهل جهان بر تو سجده می‌کردند
اگر که آتش خشم خدا امان می‌داد

یقین بدان که ز نامت زمانه پر می‌شد
اگر خدا به جهان قدرت بیان می‌داد

شنیده ام که زمانی غزل غزل حافظ
نشان خال لبت را به این و آن می‌داد

همیشه عشق برای گرفتن بوسه
بهانه‌های قشنگی به دستمان می‌داد

اگر خدا کمی از مهربانیت را داشت
برای توبه به ابلیس هم زمان می‌داد

***

فدای مهر کسی کز شکسته‌های تنش
به هرکه خوی سگی داشت استخوان می‌داد