- در جلسات شعر خوانی استاد گلیم کاشانی، استاد سوهان قمی، استاد گز اصفهانی، استاد پسته رفسنجانی، استاد خفیف یزدی، استاد قالی کرمانی و یا استاد ورشو بروجردی شرکت کنید و از محضر پر فیض این اساتید بهرمند شوید. جلسات خصوصی همراه با چای نبات و مخلفات را در زیر زمین اساتید فراموش نکنید. بسیاری از شاعران به نام امروز از همین زیر زمین های کوچک به تریبون های بزرگ رسیده اند. هر چند وقت یکبار در جلسات خصوصی خود را شاگرد این اساتید بنامید و دست و پای اساتید را در محافل عمومی ببوسید. با لیسیدن دست و پای اساتید شما یک گام بلند به سمت شاعر بزرگ شدن برداشته اید.
- اگر با مادر خود قهر کرده اید، اگر می خواهید به زودی معروف سر شناس شوید، اگر می خواهید به یک چهره هنری تبدیل شوید، اگر عقده های مختلف روانی دارید، بشتابید. برای شعر گفتن نیاز به دانستن عروض و قافیه و فنون و صناعات شعری نیست، تنها با کنار هم قرار دادن کلمات بی ربط، نوشته های نا مربوط بسازید و با پست های نامتعارف آن ها را بخوانید. با کلمات و حرکات نا متجانس و بی معنی ، شما به عنوان یک شاعر آوانگارد شناخته می شوید. پشتک و وارو زدن وانجام حرکات ژانگولر، پشت کردن به شنوندگان و خوردن آب نبات چوبی در حین شعر خواندن شما را آوانگارد تر می کند.
- هیچ کنگره و جشنواره ادبی و حتی بی ادبی را از دست ندهید. قبل از شرکت در جشنواره بولتن سال پیش جشنواره را نگاهی بیاندازید. تمام شعر های برگزیده در جشنواره ها یک فرمول دارند کافی است شما به این فرمول دست پیدا کنید. مطمئناً شما بعد از دست یابی به این فرمول یکی از برگزیدگان ثابت تمام جشنواره های داخلی و خارجی خواهید بود. برای اطمینان بیشتر زیر شعر خود پس از حمد و ثنای حضرت داور خود را شاگرد استاد سوهان قمی یا صابون مراغه ای معرفی کنید که با داور انس و الفتی داشته اند از قدیم.
- در مورد زندگی شخصی تان رویاپردازی کنید. هر چقدر بلوف شما بزرگتر باشد نشانه قدرت بیشتر تخیل شماست. خود را عموزاده استاد کماج همدانی یا خاله زاده استاد چاقوی زنجانی معرفی کنید، یا خود را دانشجوی اخراجی ترم آخر دکترای داروسازی یا بیمار سرطان خونی که پزکان جوابش کرده اند معرفی کنید. می توانید حتی خود را پسر بیل گیتس معرفی کنید که به اموال پدر پشت پا زده و خود را وقف ادبیات کرده است. هر چقدر داستان شما دراماتیک تر و تراژیک تر باشد، شما شاعر تر و با احساس تر شناخته می شوید.
- هر چند وقت یکبار خود را به بیماری قلبی تنفسی بزنید و خود را در بیمارستان بستری کنید و اخبار آنرا در روزنامه ها پخش کنید، با این کار محبوبیت شما افزایش می یابد. اگر بتوانید خود را به کما بفرستید عالی می شود.
- شعر های خود را با نام های شاعران دیگر برای روزنامه ها و نشریات بفرستید و بعد از چاپ شدن جنجال به راه بیاندازید و آن ها را متهم به شعر دزدی کنید.
- تنبلی کنید، بدقولی کنید، به همه بد و بیراه بگویید و همه را یک مشت کودن فاقد درک ارزش آثار هنری خود بدانید ، همه شاعران از رودکی تا به امروز را مشتی ناظم یا شاعر نما فاقد ذوق ادبی بنامید. با این خلق و خوها مسلماً شما به عنوان یک شاعر بزرگ شناخته می شوید.