خانه     آرشيو     جستجو     ارسال اثر     خوراک / RSS     تماس با ما     درباره ما
داستان شعر طنز اندیشه عكس سینما،تئاتر
غزل
22 اسفند 1388
علی‌رضا سپاهی لایین
5 اسفند 1388
محمدمهدی سیار
19 بهمن 1388
17 بهمن 1388
علی داوودی
16 بهمن 1388
علی چاووشی
رباعی
11 آذر 1388
سیدمحمدجواد میری
13 مرداد 1388
سیدحبیب نظاری
3 خرداد 1388
بیژن ارژن
3 اردیبهشت 1388
زهیر توكلی
5 اسفند 1387
عباس صادقی زرینی
شعر سپید
16 اسفند 1388
مجید سعدآبادی
25 بهمن 1388
28 دی 1388
محمدسرور رجایی
5 دی 1388
1 دی 1388
مجید اكبرزاده
مثنوی
6 دی 1388
محمدرضا آقاسی
2 دی 1388
قیصر امین‌پور
16 خرداد 1388
علی معلم دامغانی
24 اردیبهشت 1388
مصطفی محدثی خراسانی
14 خرداد 1387
چهار پاره
3 دی 1388
محمدرضا شفیعی كدكنی (م.سرشك)
8 شهریور 1388
سعید بیابانكی
19 اردیبهشت 1388
سیدحمیدرضا برقعی
26 اسفند 1387
11 آبان 1387
علی عباس‌نژاد
شعر نو
30 آذر 1388
عمران صلاحی
15 آذر 1388
سیدحمیدرضا برقعی
21 شهریور 1388
مجید اكبرزاده
1 اردیبهشت 1388
ترانه
31 فروردین 1388
حامد عسكری
29 فروردین 1388
علی‌محمد مؤدب
8 بهمن 1387
3 شهریور 1387
14 اسفند 1386
شعر ترجمه
26 مرداد 1388
احمد مطر
13 تیر 1387
28 آذر 1386
شعرخوانی
17 آبان 1388
سیامك بهرام‌پرور
14 اردیبهشت 1388
محمدكاظم كاظمی‌
نگاه
14 دی 1388
علی‌محمد مؤدب
10 دی 1388
نعمت‌الله سعیدی
8 دی 1388
محمدحسین جعفریان
28 شهریور 1388
نقد
20 اسفند 1388
محمدكاظم كاظمی
3 اسفند 1388
وحید ضیائی
13 آبان 1388
مرتضی كاردر
18 مهر 1388
محمدرضا وحیدزاده
2 شهریور 1388
معرفی
11 اسفند 1388
رستم آی‌محمّد‌اُف (عجمی)
8 آذر 1388
مرتضی كاردر
18 شهریور 1388
مرتضی كاردر
1 مرداد 1388
مرتضی كاردر
16 خرداد 1388
مرتضی كاردر
گفتگو
12 مرداد 1387
بیژن ارژن
3 خرداد 1388

 

 

رباعی ـ اگرچه در تاریخ ادبیات ایران قالبی تفننی بوده است ـ اما در روزگار ما شاعرانی هستند كه همّ اصلی و اساسی شاعری‌شان را بر سرودن رباعی گذاشته‌اند.
بیژن ارژن، شاعر كرمانشاهی، یكی از این شاعران است. ارژن سال‌هاست كه با تأملی مثال‌زدنی رباعی می‌سراید. رباعی‌های ارژن سرشارند از درد و رنج و عاطفة انسانی. البته دربارة نوگرایی‌های ارژن در رباعی و تفاوتهای ساختاری رباعی‌های او با رباعی‌های مرسوم در فرصتی جداگانه داد سخن باید داد...

1
كفشی از مِه، پیرهنی از رفتن
پوشیدی و رفتی، به هوای نشدن
امّا شدی، آنچنان كه باران از ابر
امّا شدی، آنچنان كه من ماندم و من

2
باران یك‌ریز، قابِ چوبی، پاییز
از برگِ چنار حوضِ كوچك لب‌ریز
آن‌قدر به روزنامه‌ها فكر نكن
آیینه كنارِ میز، لبخندِ تو نیز...

3
كشتی و كویر، بادبان‌ها خاموش
پیچیده صدای دوره‌گَردان در گوش
دریا سبدِ حصیریِ سوراخی‌ست
افتاده كنارِ ساحلِ ریگ‌فروش

4
پاییز شدم از آن بهاری كه تویی
آواره شدم در آن دیاری كه تویی
ای بازی قطارِ بچّگی‌هامان! آه
این كوپه جدا شد از قطاری كه تویی

5
در خانه نشسته بود و هِی پا می‌زد
پا می‌زد و پا می‌زد و درجا می‌زد
دیوانه كه با دوچرخۀ بی‌چرخش
هرشب درِ خانۀ شما را می‌زد

6
پشتِ دیوار چشمه‌ای و ماهی‌ست
یا خلوتِ عاشقانۀ دلخواهی‌ست
دستِ تو به میله‌هایِ دیدن نرسید
این شعر چهارپایۀ كوتاهی‌ست

7
در باز شد و بسته شد و توفان شد
ماهیِ سفید سرخ و سرگردان شد
در باز شد و بسته شد و هیچ نشد
آه آمد و ابر آمد و باران شد

نظرات

باسلام دستتان درد نكند رباعیا شما هم از لحاظ فرم وهم محتوا خیلی تازه و گاهی بدیع ود اما متاسفانه آن ضربه ی لاز م راآنچنان كه باید نداشت البته شاید برای من نداشته بهرحال موفق باشید.

28 آذر 1388 ساعت 21:55 | لیلا هوشیار |  azarakhsh1965@yahoo.co.uk | بدون آدرس وب

رباعی ارژن متفاوت از دیگران است ریرا نمی خواهد خیامی دیگر باشد ....رباعی باید از حصار خیام بگریزد تا دیگربار زنده شود

8 آذر 1388 ساعت 10:51 | سینا |  بدون email | بدون آدرس وب


نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی (email):
وب سایت:
* متن نظر: