جشنواره داستان كوتاه كوتاه روح خدا دیروز ،پنجم مرداد ماه با معرفی برگزیدگان به كار خود پایان داد. این مراسم با حضور مسئولین انتشارات سوره مهر، رضا امیر خانی دبیر سابق سایت لوح و جمعی از فعالان ادبی كشور برگزار شد و نفرات اول تا سوم شمس الله قنبر زاده، نیلوفر مالك و مهدی رضایی هدایای خود را دریافت كردند. همچنین در حاشیه مراسم اختتامیه از زحمات علی محبی دبیر سایت لوح تقدیر شد.


سعید بیابانكی مجری برنامه، پس از قرائت قرآن و سرود ملی، با نیم ساعت تاخیر روی سن رفت و سلام خود را با شعر آغاز كرد تا جو تالار سوره هرچه بیشتر ادبی شود.
سیامك احمدی دبیر جشنواره، نخستین سخنران برنامه بود. وی در مورد آنچه در ماه های گذشته در دبیرخانه جشنواره گذشت، توضیح مختصری داد و پس از تشكر از انتشارات سوره مهر، حامی مالی جشنواره روح خدا، دستاوردهای تحقیقاتی اش را در یك مقاله مختصر برای جمع مطالعه كرد.
سپس بیابانكی حكایتی از سعدی خواند و اشاره كرد كه به زعم وی سعدی از نخستین مینیمالیست های داستان كوتاه است.
نمایش كلیپ «محمدرضا خردمندان» با موضوع روزهای آخر زندگی و وفات امام، جو تخصصی تالار را اندكی تغییر داد. كلیپ این هنرمند گرامی به حدی تاثیر گذار بود كه عده ای در سالن، با یادآوری خاطرات خرداد68 آرام آرام گریه می كردند.
در نخستین بخش خوانش آثار، پنج هنرمند آثار خود را قرائت كردند. حجم كوتاه داستان ها به مسئولین برگزاری كمك كرده بود كه همزمان متن اثر را  روی صفحه نمایش سن در معرض دید قرار دهند. البته در مورد یكی از داستان ها با عنوان: «شبیه خدا» متن تفاوت اندكی با آنچه خالق اثر می خواند داشت.

در ادامه از«اسدالله امرایی»، منتقد و نویسنده دعوت شد تا وی هم چند قیقه ای در مورد داستان كوتاه كوتاه صحبت كند. امرایی نخست از كیفیت پایین داستان های ارسال شده گله كرد و اظهار امیدواری كرد كه سخنانش مورد استفاده هنرمندان قرار بگیرد. وی سپس به تبیین واژه مینیمالیست پرداخت و از انواعی از آن نام برد كه در حال حاضر حتی در زبان فارسی واژه معادلی ندارند و جای تحقیق و بررسی گسترده ای  دارد. در همین راستا وی در مورد مینیمالیست خواندن سعدی گله كرد و گفت كوتاه و پند آموز بودن شرط كافی برای مینیمال بودن یك اثر نیست. در واقع ملاك مینیمالیست چندان كمی نیست و حتی یك رمان می تواند مینیمالیستی باشد.
امرایی همچنین نخستین داستان كوتاه كوتاه تقدیر شده، اثر «ارنست همینگوی» را قرائت كرد:
عنوان: فروشی
متن: كفش یك نوزاد، استفاده نشده، فروشی.

سپس در دومین مرحله داستان خوانی آثار «مهدی رضایی»، «سپیده سادات علیان»، «یحیی قدمگاهی» و «كلر ژوبرت» قرائت شد. «مهدی رضایی» از تغییر نام داستانش گله داشت و نام اصلی داستان را «جام می» معرفی كرد.

برای تلطیف جو مراسم اختتامیه، این بار هنر مندان موسیقی روی صحنه آمدند. نوای سنتور «احمد جعفری» با نفس «جواد بخشش» در هم آمیخت تا دقایقی همه حضار در حظ شنیدن ابیات آشنای شعر فارسی شریك شوند.

بعد از موسیقی نوبت «رضا امیرخانی» نویسنده بنام كشور بود تا ضمن یك مقدمه طولانی در مورد علت حضورش در این مراسم، از «علی محبی»، دبیر سایت لوح نام ببرد.امیر خانی گفت علت حضورش در این جمع، نه اختتامیه جشنواره است و نه حضور مسئولان انتشارات سوره مهر، بلكه فقط به خاطر خداحافظی با «علی محبی» كه قصد خروج از كشور را دارد، به این جمع پیوسته است. وی از تلاش های ارزنده محبی تشكر كرد و گفت علی رغم تبلیغات گاه منفی كه در رسانه ها برای خروج جوانان می شود، ادامه تحصیل محبی در مقطع دكترا در خارج از كشور حركت شایسته ایست.
«حسین محسنی زاده»، «الهه علیخانی»، «محمدمسلم حیدری» و« نیلوفر مالك» آخرین هنرمندانی بودند كه آثارشان را مطالعه كردند.
در این قسمت «محسن مومنی»، مدیر مركز آفرینش های ادبی حوزه هنری برای سخنرانی دعوت شد تا سخنان امیر خانی را در مورد علی محبی تكمیل كند. وی از سخت كوشی و خلاقیت محبی تقدیر كرد و به خانواده اش بابت داشتن چنین فرزندی تبریك گفت.
هدایا و لوح های تقدیری از طرف انتشارات سوره مهر و سایت لوح به محبی تقدیم شد. ولی سخنرانی وی بسیار كوتاه بود. او در شرایطی كه به سختی قادر به سخن گفتن بود، از غافل گیری اش صحبت كرد و اینكه شایسته یك چنین تقدیری نبوده است و آنچه در لوح اتفاق افتاده است حاصل یك كار گروهی است. و از مطالعه یكی از مطالب وبلاگ شخصی اش توسط مجری، گله كرد. وی همچنین گفت كه به سختی تصمیم به رفتن گرفته است، زیرا حاشیه اطمینانی برای مهاجرتش نمی دیده است.

در خاتمه آقای «خلیل رشنوی» به نمایندگی از هیئت داوران، پشت تریبون رفت و بیانیه آنان را قرائت كرد. پس از مقدمه كوتاهی در مورد افق های روشن داستان كوتاه كوتاه در كشورمان و هماهنگی قالب و محتوای آن با نیازهای  انسان معاصر، در متن این بیانیه آمده است كه سطح كیفی داستان ها پایین تر از تصور داوران بوده است. مشكل عمده داستان های ارسالی، برنیامدن از عهده زبان داستان است. به شكلی كه بیشتر داستان ها تبدیل به گزارش های بی روح شده اند. همچنین عیب دیگری كه از چشم داوران پنهان نمانده است، این است كه بیشتر داستان ها فاقد ضربه نهایی كه از مشخصات بارز داستان كوتاه كوتاه است، هستند. در بحث محتوا هم داوران معتقدند كه هنرمندان به شعار زدگی دچار شده اند و تنها به رویداد فوت امام پرداخته اند، در صورتی كه بیان زیبایی های جاودانگی روح امام هم دستمایه خوبی برای داستان نویسی بوده است.
در خاتمه مراسم اختتامیه، نماینده های سایت لوح، مركز آفرینش های ادبی، انتشارات سوره مهر وهیئت داوران و همچنین رضا امیر خانی به ده نفر از كسانی كه اثرشان شایسته تقدیر شناخته شده است لوح های تقدیری اهدا كردند و در نهایت نفرات اول تا سوم جوایز خود را دریافت كردند.
اما پرونده جشنواره همچنان گشوده ماند تا در روز یازدهم مرداد در سرای اهل قلم، جلسه نقد و بررسی آثار برگزار شود. آثاری كه قرار است بررسی شوند توسط  انتشارات سوره مهر در یك جلد كتاب به نام «رو به آسمان» جمع آوری و چاپ شده است.
امید كه گشوده شدن این راه، بهانه خوبی برای حركت هنرمندان در راه صحیح و شایسته نام ایران باشد.

_____________________

مطالب مرتبط با این نوشته:

- گزارش تصویری مراسم اختتامیه جشنواره «روح خدا»

- داستان برتر جشنواره؛ عكس

- داستان برگزیده جشنواره؛ زیر آسمان خدا

- گزارشی از نشست نقد و بررسی داستان های جشنواره «روح خدا»

- گزارش تصویری نشست نقد و بررسی