داستان سفر خیالی پیرمردی بد خلق و نوجوانی جستجوگر به موقعیتی جغرافیایی و ناشناخته به طرز غیر قابل اجتنابی میتوانست كسالتآور و خسته كننده باشد، اما تصاویر خیال انگیز و صحنههای غیر منتظره و همچنین تعادل بی نظیر میان آرزوهای دست نیافته و رویاهای به حقیقت بدل شده، فیلم را به تجربهای مطلوب برای تماشاگر تبدیل میكند. به سیاق سایر انیمیشنهای پیكسار، «UP» نیز توانسته در تمامی جهات اثری قابل توجه جلوه كند. این ساخته پیت داكتر آنقدر توان داشت كه بتواند برگزار كنندگان جشنواره كن را برای نمایشش به عنوان فیلم افتتاحیه متقاعد كند.
میتوان گفت انیمیشن «UP» در زمینه استفاده از الگوهای رنگی، اشكال، نسبتها، مقیاسها و تركیب و كنتراست و تعادل رنگی و استفاده از تكنیكهای نوین سه بعدی در برجسته سازی بعضی از صحنهها احتمالا جزء دقیقترین و ماهرانهترین تولیدات پیكسار تا به امروز است.
اولین صحنهی فیلم، نمایی از یك فیلم خبری سیاه و سفید در حال و هوای فیلمهای دهه 30 است كه در مورد جستجوگری به نام چارلز مانتز صحبت میكند. كمی بعد از این صحنه، سكانس دلپذیری را میبینیم كه كمتر از پنج دقیقه زندگی میان كارل فردریكسون و همسرش الی را به شكلی هنرمندانه (حتی بهتر از كارگردانان برجسته سینمای صامت) به تصویر میكشد. این دو به واسطه اشتیاق و علاقه مشترك خود به مانتز بهم نزدیك میشوند و این علاقه در تمام طول زندگی الی به شكل رویای سفر به آبشار بهشت در آمریكای جنوبی باقی میماند. وقتی الی میمیرد، مجموعهای از بریده روزنامهها از خود باقی میگذارد. پس از آن است كه كارل دلشكسته و غمگین خود را در خانه محبوس میكند. اما پس از آن است كه بروز حادثهای او را مجبور به ترك خانه میكند. كارل برای آغاز سفرش نقشهای طراحی میكند. در یك سكانس غیر منتظره و بسیار زیبا، هزاران بادكنك رنگی از پشت خانه او به پرواز در میآیند و خانه را به سمت آسمان بلند میكنند. كارل خانه را به سمت آمریكای جنوبی و برای برآورده كردن رویای الی به پرواز درمیآورد.
در این میان مسافری غیر منتظره به نام راسل (با صدای جردن ناگای) با او همراه میشود. پسر بچهای چاق و عاشق ماجراجویی در طبیعت وحشی كه پیشتر نیز سعی كرده بود تا با كمك به كارل نشان پیشآهنگی را از او دریافت كند. سفر بدون بروز حادثه پیش میرود (زمانی برای چالشهای احتمالی در حین سفر صرف نمیشود) تا اینكه این دو همسفر به مقصد میرسند. لحظه رسیدن به مقصد به طرز حیرت انگیز و شگفت آوری به تصویر كشیده شده است، مه غلیظی كه كمكم از بین میرود و صخرههای بلند ظاهر میشود و در نهایت آن آبشار رویایی.
مدت زمان 89 دقیقه، برای انیمیشن «UP» زمان كوتاهی برای فیلمهای پیكسار است. این مسئله باعث میشود صحنههای اوج فیلم به سرعت اتفاق بیفتد. یكی از بهترین صحنهها، سكانس تقابل و جدال كارل و مانتز است كه روی بالن اتفاق میافتد و صحنههای متعدد سرگیجهآور و جذاب جدال آنها برای زندگی را نشان میدهد.
باوجود آنكه صحنههای متعدد اكشن و رویدادهای جذاب برای فیلمهایی كه كودكان به عنوان مخاطبان اصلی آنها شناخته میشوند ضروری است، اما انیمیشن «UP» تصویری خالص و استثنایی است. بر خلاف بسیاری از فیلمهای انیمشین، «UP» تنها ملغمهای از صحنههای احساسی و هیجانی نیست، بافت كلی در این انیمیشن آنقدر قدرتمند است كه به نظر بسیار مشكل بتوان در نحوهی اجرا، اشتباهات متعددی یافت.
اجرای صداپیشگان، به ویژه آسنر، پلامر و ناگای، فضای دلپذیر و گرمی را در فیلم ایجاد كرده است و در كنار ویژگیهای تكنیكی فضای مطلوبی را خلق میكند. نتیجه اینكه هنر ژرف و زیبای مایكل جیاكینو، خلق صحنههایی زیبا و بی نظیر و تم هنرمندانهای است كه در كنار داستان درون مایه احساسی و زیبایی را به فیلم بخشیده است.