هفتخوان و هفتسین
علی چاوشی شاعری است جوان یا به تعبیر درستتر بسیار جوان. كاشانی است و متولد زمستان 1371. در سال 86 برنده استانی مسابقات شعر دانشآموزی و در سال 87 نیز برنده كشوری این مسابقات بوده و شنیدهها حاكی از آنند كه در سال جاری نیز، برگزیده كشوری مسابقه شعر دانشآموزی شده است.
چاوشی طبعی موزون و كلاسیك دارد و در قالبهای غزل و رباعی طبعآزمایی میكند. چاوشی در شعری كه از او میخوانید از هفتسین شروع میكند و به هفتخوان میرسد. لازم است در مصرع سوم «روبان» را «رُبان» بخوانید تا خیلی اذیت نشوید. بهجز این مشكل دیگری نخواهید داشت!
هرچند تو آغاز نامت حرف «سین» نیست
زیباتر از تو در تمام «هفتسین» نیست
من یك «روبان قرمز» و تو «سبزه» امشب
آغوش وا كردم، ولی میل تو این نیست
ای «سیب»! من را از بهشتم تو پراندی
آدم كه حوا داشت، اما من... چنین نیست
یك «سیب» هستی، صد نفر زیر درختت
این جاذبه از توست، از آنِ زمین نیست
مانند «سیر» و «سركه» می جوشد دل من
محصول آن شعر است، آری، غیر از این نیست
سودای سرخ تو، سر سبز و دل سنگ
این «هفتخوان» است، آری، اینها «هفتسین» نیست!