هفتخوان و هفتسین
علی چاوشی شاعری است جوان یا به تعبیر درستتر بسیار جوان. کاشانی است و متولد زمستان 1371. در سال 86 برنده استانی مسابقات شعر دانشآموزی و در سال 87 نیز برنده کشوری این مسابقات بوده و شنیدهها حاکی از آنند که در سال جاری نیز، برگزیده کشوری مسابقه شعر دانشآموزی شده است.
چاوشی طبعی موزون و کلاسیک دارد و در قالبهای غزل و رباعی طبعآزمایی میکند. چاوشی در شعری که از او میخوانید از هفتسین شروع میکند و به هفتخوان میرسد. لازم است در مصرع سوم «روبان» را «رُبان» بخوانید تا خیلی اذیت نشوید. بهجز این مشکل دیگری نخواهید داشت!
هرچند تو آغاز نامت حرف «سین» نیست
زیباتر از تو در تمام «هفتسین» نیست
من یک «روبان قرمز» و تو «سبزه» امشب
آغوش وا کردم، ولی میل تو این نیست
ای «سیب»! من را از بهشتم تو پراندی
آدم که حوا داشت، اما من... چنین نیست
یک «سیب» هستی، صد نفر زیر درختت
این جاذبه از توست، از آنِ زمین نیست
مانند «سیر» و «سرکه» می جوشد دل من
محصول آن شعر است، آری، غیر از این نیست
سودای سرخ تو، سر سبز و دل سنگ
این «هفتخوان» است، آری، اینها «هفتسین» نیست!