قدر اهل درد، صاحب درد می داند كه چیست
مرد صاحب درد، درد مرد می داند كه چیست
وحشی بافقی
حال اهلِ حال، صاحب مال می داند كه چیست
مرد صاحب مال، عشق و حال می داند كه چیست
آنكه یك چندی در ایران كرده باشد زندگی
حیف و میلِ مال بیت المال می داند كه چیست
آنكه بر همسایگان بخشیده باشد نفتِ مفت
رمز دیپلوماسی فعال! می داند كه چیست
فكر كردی آن زمین خواری كه پشتش محكم است
حرمت اوقاف یا انفال میداند كه چیست؟
«شاهدان در جلوه و من شرمسار كیسه ام»
بار عشق و مفلسی حمّال می داند كه چیست!
«سخت میگیرد جهان بر مردمان سخت كوش»
كار راحت را فقط دلال میداند كه چیست
در پی درس و هنر رفتن تهش بیچارگی است
زندگی بازیكن فوتبال می داند كه چیست
آن پزشكی كه بگیرد زیرمیزی از كجا
حال آن اورژانسی بد حال می داند كه چیست؟
فرد مستضعف بدان از چند نقطه، چند عضو
سوز حقی را كه شد پامال میداند كه چیست
نكته ای را كه در این اشعار باشد مستتر
یك جوان انتِلكتوآل می داند كه چیست
ور نه اینها را كه ما عریان و روشن گفته ایم
هر كسی حتی خر دجّال میداند كه چیست
قدر زر زرگر شناسد قدر شعر بنده را
شاطر و كلّه پز و بقال میداند كه چیست
ارتباط بین این ابیات پیچاپیچ را
غالباً تنها "شكرتیغال"1 میداند كه چیست
1. شكر تیغال اسم گیاهی دارویی و از آن مهم تر! تخلص شاعر است.