• خانه
  • آرشیو
  • جستجو
  • ارسال اثر
  • تماس با ما
  • درباره ما
پایگاه فرهنگ و ادب فارسی
  • عکس
  • موسیقی
  • تجسمی
  • کتاب
  • اندیشه
  • تئاتر
  • سینما
  • طنز
  • داستان
  • شعر

موهای من جوگندمی شده‌اند ساقه این تک‌درخت تناور شده است اما هفده سالگی تو تمامی ندارد

شعر سپید


شعرهای کوتاه عبدالرحیم سعیدی‌راد

هفده سالگی ناتمام

عبدالرحیم سعیدی‌راد
4 اسفند 1390




1
دلتنگی‌های این کلاغ تمامی ندارد
این چنار مهربان هم
قصه خالی بودن
این صندلی را می‌داند

2
گاهی پشت این پنجره بیا
گاهی حرفی بزن از سختی راه
مانند ماه

3
تهران
کبوتر غمگینی‌ست
راه گم‌کرده و سرگردان
بی‌آشیان
بی‌آن‌که چشم مهربانی در انتظارش باشد

4
زندگی جریان دارد
حتی در جوهر خودکارم
که تنها بلد است
نام تو را بنویسد

5
واژه‌ها از دستم لیز می‌خورند
مثل همین رهگذران
که از کنارم می‌گذرند
صبر کن
این شعر بی «تو» کامل نمی‌شود

6
دیگر لازم نیست
روی نوک انگشتان پا
بلند شوم
دستم به سیب نگاهت
می‌رسد

7
موهای من جوگندمی شده‌اند
ساقه این تک‌درخت تناور شده است
اما
هفده سالگی تو
تمامی ندارد

نظر بگذارید

نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی :
وب سایت:
* متن نظر:
  
    لطفاً منتظر بمانيد ...

شعر سپید

هفده سالگی ناتمام

شعرهای کوتاه عبدالرحیم سعیدی‌راد

هفده سالگی ناتمام

عبدالرحیم سعیدی‌راد


شعر سپید

تُن صدای راننده‌های خطی سه‌راه آذری

شعرهای کوتاه عباس حسین‌نژاد

تُن صدای راننده‌های خطی سه‌راه آذری

عباس حسین‌نژاد


شعر سپید

شب را خاموش کن

شعرهای کوتاه عباس حسین‌نژاد

شب را خاموش کن

عباس حسین‌نژاد


شعر سپید

یک روز بد برای موزماهی

به مناسبت سالمرگ جروم دیوید سالینجر

یک روز بد برای موزماهی

مریم رضاییان


شعر سپید

که هیچ‌گاه از یادمان نروی

شعری برای مهسا امین‌فروغی

که هیچ‌گاه از یادمان نروی

سیدرسول پیره


شعر سپید

تماشا از چشم‌ها بزرگتر است

شعری از مجید سعدآبادی

تماشا از چشم‌ها بزرگتر است

مجید سعدآبادی


شعر سپید

می‌خواهم به آغوش مادرم برگردم

شعری از آرش پورعلیزاده

می‌خواهم به آغوش مادرم برگردم

آرش پورعلیزاده


شعر سپید

قایم‌باشک

شعری از اسماعیل محمدپور

قایم‌باشک

اسماعیل محمدپور


شعر سپید

این‌گونه که بی‌توام

شعری از کمال رستمعلی

این‌گونه که بی‌توام

کمال رستمعلی


شعر سپید

بی‌من رفتنت

شعرهای کوتاه محمد نقیان

بی‌من رفتنت

محمّد نقیان



لوح، آئینه تلاش گروهی است که برآنند در حد بضاعت خود فرهنگ را آنسان که بایسته و شایسته عرضه کنند. لوح ادغامی است از تلاش بزرگانی چون علی معلم دامغانی، محسن مومنی، رضا امیرخانی، علیرضا قزوه، مرتضی سرهنگی و… با دوندگی های جوانانی چون [… ] بماند! لوح تعریفی بسته از فرهنگ ندارد، فعلاً از شعر، داستان، طنز، اندیشه، سینما، تئاتر، هنرهای تجسمی،  کتاب و عکس می گوید، چه کسی می داند شاید فردا از اقتصاد و ورزش و کشور و لشگر هم حرف راند…

بازنشر مطالب پايگاه لوح با ذکر منبع مجاز مي باشد.
تهيه شده توسط: PooyaSoft
مطالب این سرویس

ندید روح ندارم


هفده سالگی ناتمام


هنوز رهبری


تُن صدای راننده‌های خطی سه‌راه آذری


زیر دکل‌های نفت


در صف بلیت فرنگ


شب را خاموش کن


یک روز بد برای موزماهی


غیرت نبود


که هیچ‌گاه از یادمان نروی


قلم‌های خفته


ما گریه می‌کنیم


عصر اشعث‌ها


خزر به گونه، خزان به گیسو


تماشا از چشم‌ها بزرگتر است


می‌خواهم به آغوش مادرم برگردم


خواب است امشب ماه


قایم‌باشک


خاطرات بد از پلکان سن


با علامت سؤال چترها


قربان تو ای برف


جای بهتری برای کشته شدن


کمی دیگر شراب


این‌گونه که بی‌توام


خاطرت جمع من پریشانم


سبک جدید تشنگی


این روزهای تیره پر انتظار


بی‌من رفتنت


شمشیر و جغرافیا


عصر روزهای بعد