1-
فرشیدی از روز چهارشنبه وزارت آموزش و پرورش را ترک می کند و دیگر وزیر نخواهد بود. خبرگزاری ایسنا که این خبر را به نقل از یکی از نمایندگان نوشت در توضیح بیشتر آورده است که بر طبق یک نظرسنجی که از نمایندگان مجلس صورت گرفته 70% درصد نمایندگان در روز استیضاح به فرشیدی رأی منفی می دهند و بدین ترتیب فرشیدی باید از روز چهارشنبه با دولت خداحافظی کند.

این خبر اگرچه در صورت وقوع آن دل های بسیاری از مسلمانان و بخصوص اهالی فرهنگ را شاد می کند که در دوران تصدی وزارت آموزش و پرورش آن توهین عظیم به سرور کاینات حضرت محمد مصطفی (ص) رفت اما در بطن خود سوالاتی را نیز به همراه دارد و آن این است که آیا با استیضاح وزیر همه این مسایل حل خواهد شد و دیگر مسایلی اینچنین ناگوار به وقوع نمی پیوندد و براستی جناب فرشیدی تا چه اندازه در این باره مقصر بود و ریشه این گونه مسایل کجاست.

پاسخ گفتن به این پرسش ها نیز تأمل و تدبیر بیشتری را می طلبد. و پیش از آن نیازمند بررسی همه جانبه عملکرد نهادهای فرهنگی در طول سه دهه وقوع انقلاب اسلامی است. چرا که مسایلی اینچنین یکباره واقع نمی شود و زخمی اینچنین یکباره دهان باز نمی کند. در این بررسی باید شرایط امروز جهان و ابزارهای انتقال فرهنگ نیز مورد توجه قرار گیرد و زبان روز انتقال معنا شناخته شود و برای هر یک از این محورها می بایست یک برنامه فورسایت (آینده نگاری) انجام بگیرد که بر اساس آن بدانیم کجاییم و به کجا می خواهیم برویم و چگونه باید برویم و امکانات ما چیست و تهدیدهای ما کدام است.

2-
رشد فناوری، پیشرفت صنعت، همه گیرشدن رسانه های جمعی و ...، در یک پیوستار کلی ساختارهای جدیدی را برای دنیای ما رقم زده است. این ساختار تازه همچنان که با پیدایش ابزارهای جدید فهم و انتقال معنا دنیای کهن را به چالش می کشد فهم انسان را از گذشته دشوار می سازد که علت آن را می بایست پیش از همه در گسترش ابزارهای دریافت معنی از سوی انسان دانست.

به سخن دیگر پیدایش ابزارهای جدیدی مانند اتومبیل، هواپیما، فضاپیما، تلسکوپ، ماهواره، رادیو و تلویزیون و بالاخره رسانه هایی مانند رایانه و اینترنت را می توان به منزله گسترش لوازم ادراکی انسان مانندبینایی، شنوایی، چشایی، بویایی، لامسه و ... تصور کرد که گسترش یافته و امکان درک و تسخیر کلیه مکان ها را برای انسان فراهم آورده اند.

از دیگر سو این ابزارها زبان دیگری را نیز برای بشر رقم زده اند که دیر نیست تا همگانی شود. گسترش اینترنت و فراهم آمدن شرایطی دوسویه برای بشر برای تفهیم و تفاهم و از سویی فراهم آمدن امکانی که امروزه از آن به ابزار زبان یا ترجمه ماشینی یاد می شود در این ساحت، این امکان را برای تمام انسان ها فراهم کرده است تا بدون نیاز به فراگیری زبان های دیگر با همه مردمان جهان به گفتگو و مباحثه بنشیند و با آنان سخن بگویند.

در رهیافت دیگر می توان چنین تصور کرد که آن بلبله بابلی که در کتاب مقدس در اثر فرو ریختن برج بابل برای بشر پیش آمد و هر یک از انسان ها از آن پس به زبانی دیگر گونه سخن گفتند می رود تا از میان برخیزد و ابنا بشر در نتیجه این هم زبانی همچنانکه متحد می شوند تجربیات خود را به یکدیگر منتقل کنند. آنچه که در این تجربه جهانی تازه بشر حایز اهمیت می نماید انتقال معنا به زبانی جهانی است.

به سخن دیگر از این پس هر آنچه با زبان جهانی گفته نشود شنیده نخواهد شد و به محاق فراموشی سپرده شود. اتفاق دیگری که در این عرصه و در آینده نزدیک خواهد افتاد برچیده شدن مرزهای فرهنگی و سیاسی و حکومت ملت ها بر دولت ها است.

این حوادث که برخی از متفکران از آن به پیدایش دهکده جهانی و برخی دیگر مانند هانتیگتون از آن به جنگ تمدن ها یاد می کنند حکایت از شروع عصر جدیدی برای بشر دارد. دوران حکومت رسانه ها.

3-
اتفاقی که در این چند دهه برای ما در عرصه فرهنگی رقم می خورد مانند جایگزین شدن ضد ارزش ها به جای ارزش ها، شیوع مسئله بدحجابی، خالی شدن مساجد، رنگ باختن مسایل دینی و اعتقادی و سرانجام توهین به ساحت مقدس نبی مکرم اسلام نتیجه چنین تحولاتی در سطح جامعه جهانی است که متأسفانه مدیریت فرهنگی ما در نازل ترین سطوح آن هم نسبت به آن غافل بوده است و به نظر می رسد هنوز هم به آن اهتمام جدی ندارد. خلاصه سخن آنکه اگرچه استیضاح وزیر آموزش و پرورش درباره آنچه گذشت به سزاست اما حق این است که پیش از آن نحوه مدیریت فرهنگی کشور می بایست استیضاح شود و تا دیر نشده نسبت به اصلاح آن اهتمامی جدی صورت گیرد.
چه دین ما در 1400 سال پیش با ادعای جهانی شدن آمده و فرهنگ ما بیش از همه فرهنگ ها برای جهانیان حرف دارد.