خانه     آرشيو     جستجو     ارسال اثر     خوراک / RSS     تماس با ما     درباره ما
شعر عكس داستان سینما طنز
داستان کوتاه
16 دی 1387
رخساره ثابتی
3 آذر 1387
بهراد شقاقی
9 آبان 1387
رخساره ثابتی
داستان کوتاه کوتاه
5 دی 1387
سهیلا راجی كاشانی
30 آذر 1387
14 آذر 1387
27 مهر 1387
سیامک احمدی
داستان دنباله دار
9 دی 1387
18 آذر 1387
6 آذر 1387
22 شهریور 1387
آنتوان چخوف
11 شهریور 1387
آنتوان چخوف
تحلیل
15 خرداد 1387
18 اردیبهشت 1387

30 فروردین 1387
9 فروردین 1387
نقد و بررسی
19 شهریور 1387
گفتگو
15 مهر 1386

یک نویسنده، یک کتاب
11 دی 1387
مهدی نورمحمدزاده
5 آذر 1387
18 آبان 1387
6 آبان 1387
31 شهریور 1387
کارگاه
8 دی 1387
مریم بیطرف
21 آذر 1387
هانیه عالی نژاد
14 آبان 1387
ندا پیروی
گزارش
5 شهریور 1387
1 شهریور 1387
8 مرداد 1387
29 آبان 1386

 کارگاه مینی مال

 

شاید یکی از رایج ترین سوال هایی که در زمینه نوشتن داستان های مینی مال مطرح است، این سوال باشد که یک داستان مینی مال استاندارد باید چند خط باشد؟
درمورد پاسخ این سوال باید بگویم که هنوز جواب درست و قطعی برای این سوال وجود ندارد و همانطور که قبلا هم گفتم هر نویسنده ای برای نگارش چنین داستان هایی استانداردی را درنظر گرفته است.
اما آنچه واضح و آشکار است این موضوع است که نمی توان برای نگارش داستان مینی مال استانداردی قایل شد.
نقاش رئالیستی را درنظر بگیرید که برای خلق اثرش سعی می کند استانداردهای موجود را رعایت کند. در چنین حالتی به او گفته می شود برای کشیدن چنین نقاشی ای باید تعدادی درخت، رودخانه، شاید چندین پرنده و... را به شکل کاملا واقعی روی بوم نقاشی کند. اما هیچکس به او نمی گوید برای اینکه نقاشی ای استاندارد داشته باشی باید حتما تعداد 4 درخت، 1 رودخانه، 7 پرنده و ... نقاشی کنی و اگر از این استاندارد خارج شوی دیگر نقاشی تو سبک رئال نخواهد بود و نام دیگری خواهد داشت! بلکه چیزی که به این نقاش خواهند گفت این است که، بسته به منظره ای که درنظر داری و ضرورت فضا، هر تعداد درخت، رودخانه و پرنده که لازم است به محیط اضافه کن، فقط توجه داشته باش که همه چیز باید کاملا واقعی طراحی شوند. شاید بگویید که در این صورت دیگر نقاشی او استاندارد یک نقاشی رئال نخواهد بود. اما درجواب باید بگویم تا زمانی که این نقاش از فاکتورهای استاندارد این سبک برای نقاشی استفاده کند، نقاشی او سبک رئال خواهد بود. اما درصورتی که این نقاش در نقاشی خود از اشیاء نامتعارف در کنار اشیاء واقعی برای رساندن مفهومی خاص استفاده کند، آن وقت نقاشی او سبک سورئال خواهد بود و دیگر رئال بودن آن منتفی است.
دقیقا نظیر همین اتفاق درمورد داستان نویسی، داستان های مینی مال هم صادق است. یعنی نویسنده نباید خود را بیش از اندازه درگیر تعداد خطوط استاندارد این سبک داستان ها کند. زیرا این موضوع می تواند دو ایراد اساسی داشته باشد:
1- ممکن است شخص برای رسیدن به استاندارد مورد نظر مجبور به زیاده گویی شود.
2- ممکن است فرد به منظور رعایت استاندارد مورد نظر مجبور شود خیلی از جذابیت های لازم داستان را فدا کند.
پس به تمام نویسندگان عزیز که تمایل دارند در این زمینه اقدام به نگارش داستان کنند، توصیه می کنم که به جای درگیر شدن با استاندارد های خطی، بیشتر به پختگی داستان و رعایت اصول و قواعد اصلی توجه کنند و هیچ وقت جذابیت و پختگی سوژه را فدای تعداد خطوط استاندارد نکنند.

 

 


مطالب مرتبط با این نوشته:

_ مینی مال چیست؟ (قسمت اول)

_ مینی مال چیست؟ (قسمت دوم)

نظرات

مطلب مفیدی بود.

5 آذر 1386 ساعت 08:41 | لیلا امیر ابراهیمی |  بدون email | بدون آدرس وب

از شما به خاطر نوشتن این مطلب مفید تشکر می کنم. لطفا آموزش ها را ادامه دهید.

1 آذر 1386 ساعت 22:30 | نسیم مینایی |  بدون email | بدون آدرس وب

جالب بود. ولی در مورد مینی مال خیلی نکات دیگر وجود دارد که باید آموخت. من فکر نمی کنم قوانین خاصی در مورد مینی مال نوشتن وجود داشته باشد. به هر حال امیدوارم این آموزش ها ادامه داشته باشد. ما که جایی آموزش مینی مال نویسی پیدا نکردیم.

1 آذر 1386 ساعت 13:26 | جلالی |  بدون email | بدون آدرس وب


نام و نام خانوادگی:
پست الکترونیکی (email):
وب سایت:
* متن نظر: