بعد از اختراع دوربین فیلمبرداری توسط براردان لومیر شاید اولین چیزی که به نظر می رسید هیجان ثبت حرکت در قاب مرده ای بنام تصویر بود که به نمایش اتفاقات ناشی از زندگی روزانه مردم می پرداخت و آنها را به وجد می اورد. برادارن لومیر با ثبت اتفاقات ساده و نمایش آنها بر روی پرده به ظاهر اولین فیلمهای مستند را در تاریخ سینما خلق نمودند، در حقیقت هر آنچه  به عنوان تصویر بر روی پرده نقش می بست بدون در نظر گرفتن هر نوع روایت خاص به دلیل وجود حرکت، جالب توجه بوده و مورد استقبال توجه مردم قرار می گرفت.
حرکت موجب زندگی یافتن تصاویر روی پرده بود و باور این امر حتی در بعضی مواقع باعث اتفاقهای جالبی در نخستین سالهای آن روز سینما می شد. ورود قطار به ایستگاه و فریاد تماشاگران از ترس برخورد با آن و احساس واقعی حرکت در قاب پیش رویشان یاداور خاطرات خوش و شگفت انگیز در تاریخ سینمای جهان می باشد.
پیشاهنگ فیلمهای امروز، با تمام تکنیکها و قانونهای موجود حال حاضر سینما، همان تصاویر ابتدایی و ساده ای بود که تنها وجه تمایز آن از دوربین عکاسی داشتن حرکت بوده باعث شگفتی در مخاطب می گردید؛ می توان گفت بعدها بیان این اتفاقها به شیوه متداول آنروز بدون در نظر گرفتن روایتی خاص باعث  یکنواختی و نکرار شده با کم فروغ شدن جذابیت تصاویر ، صاحبان و علاقمندان این عرصه را بر آن داشت تا با تلاش هر چه بیشتر نیازهای بصری مخاطب خود را ارضاء کرده با جلب رضایت آنها موقعیت بوجود آمده را تثبیت و ارزش این هنر نو ظهور و تاریخ ساز را به رخ بکشانند. که این امر، جز با بستر سازیهایی که در همان ابتدای کار صورت گرفت محقق نمی گردید بدین ترتیب با تزریق روایت در بیان تصاویر سینما رفته رفته شکل منسجم تری به خود گرفت و با تعریف ژانرهای مختلف مخاطبین خود را دستچین نمود.
فیلمهای امروزه با در برداشتن انواع ژانر ها علاقمندان خود  را در زمینه های گوناگون به سالنهای سینما کشانده و با در نظر گرفتن صلایق مختلف در میان مخاطبان خود در پی جوابگویی به نیازهای مادی و معنوی آنهاست برادران لومیر از روش بسیار ساده ای برای ساختن فیلم های خود استفاده می کردندآنها از سوژه هایی که به نظرشان جالب توجه بود مانند بچه سر میز ناهارخوری، قایقی که بندرگاه را ترک می کرد رفت و آمد مردم و فیلمبرداری کرده و آنرا به نمایش می گذاشتند ، شاید بتوان گفت که نخستین فیلمهای مستند تاریخ سینمای جهان بدست آنها به ثبت رسیده است. آنها دوربین فیلمبرداری را طوری بکار می بردند که تنها مزیت آن در مقابل دوربین عکاسی ثبت و ضبط حرکت در تصاویر بود، در حقیقت آنها دست به ساخت فیلمهایی زدند که امروزه تراولوگ(Travebgue) نامیده می شوند، تراولوگها امروزه از مناظر دیدنی ، لباسها ، آداب و روسوم مردمان کشورهای مختلف برای جلب گردشگرساخته می شوند. بدین ترتیب از همان ابتدا این هنر نو ظهور با در نظر گرفتن جریان واقعی زندگی باعث بوجود آمدن سبکی اجتناب ناپذیر و قابل تأمل در صنعت سینما گردید، حتی تصمیم «پورتر» مبنی بر ساخت فیلم داستانی از تکه فیلمهای موجود ، با پیوند نماها به یکدیگر و با روایت نجات کودکی از آتش توسط آتشنشانها که باعث خلق انقلابی شگفت آور در این عرصه شد، چیزی نبود جز تکه برداشتهای که از قبل در جای دیگری کاملاً مستند ضبط شده بود و با هنر نمایی خلاقانه پورتر از کنار هم گذاربی آنها به روایتی داستانی از چندین جریان مستند تبدیل شد. سی سال بعد از ماجرای اولین ساخته های سینما توسط برادران لومیر ، ( جان گریرسن) فیلمساز و منتقد انگلیسی واژه مستند را در اشاره به فیلم (مونا) اثر رابرت فلا هرتی استفاده کرد.
(گریرسن بنیانگذار گروه مستند در دهه (1930) در انگلستان بود او از زمره نظریه پردازانی است که در تبیین ماهیت فیلم مستند نقش داشته اند) به نظر او فیلم مستند ابزاریست که بوسیله آن می توان به اطلاع رسانی، آموزش یا تبلیغ و پرداختی خلاقانه از واقعیت دست یافت، گریرسن در سالهای 1930 تا 1939 در ابتدا با امپایر مارکتینگ و پس از آن در مقام  تهیه کنندگی با (gpo) کارکرد که حاصل آن حدود 42 فیلم مستند در زمینه های زندگی بریتانیایی ، نهادها، عوامل حکومتی و مسایل خاص بود که می توان گفت آشنایی مردم با مسایل جامعه خود یکی از اهدافی بود که او دنبال می کرد که جبهه ذغال سنگ 1935 درباره معدنچیان و پست شبانه 1936 درباره کارگران اداره پست از جمله آنهاست بعد ها همفری جنکینز که در جریان جنگ جهانی دوم برخلاف نخبه گرایی گریرسن با پررنگ نمودن مسایل اجتماعی در فیلمهای خود زندگی روزانه مردم عادی، کارگران و ... را بازتاب می داد(اوقات فراغت (1939)، او شاعر بود و علاقمند به سورئالیسم ، مارکسیسم ، ادبیات و علوم... او نخستین فیلمسازی بود که به خارج از لندن سفر کرده و با مسافرت به سرزمینهای شمالی انگلستان فیلمهایی درباره کارگران صنعتی و تأثیرات انقلاب صنعتی برروی آنها و جامع آنروز ساخت. در دیدگاه او مشاهده بی واسطه مردم دارای ویِژگیهای شاعرانه و سوئرالیسم بود، بدین ترتیب شاید همفری جنکینز را بتوان اولین فیلمساز در بخش مستند نام برد که بادیدگاهی خاص و نگاهی ویژه، یعنی تقابل صنعت و مردم و تأثیر آن بر زندگی روزمره آنها پرداخته است که این امر در نحوه قاب بندی تصاویر او از بریتانیای صنعتی و شکل مقایسه مردم عادی و غیر عادی در آثار او کاملاً مشهود است.