یازدهمین جشنواره بینالمللی تئاتر دانشگاهی ایران
یادداشتی بر نمایش «ویولن هایتان را کوک کنید»
«ویولون هایتان را کوک کنید» نمایشی بود از دانشگاه تربیت مدرس به طراحی و کارگردانی شیما صادقی که در تالار مهر حوزه هنری بر روی صحنه رفت. این نمایش یکی از آثار نویسنده ی معاصر یعنی «ویکتور هابیم» فرانسوی است که در آن شخصیت پردازی، جایگاه فوق العاده مهمی دارد و اساس تمام درام را سه شخصیت با تفکرات گوناگون تشکیل می دهند. باید گفت شیما صادقی با تحلیل و انتخاب درست بازیگران، نمایش خوبی را بر روی صحنه برده بود و تمام غالب اثر را به خوبی به نمایش گذاشته بود.
اولین علت موفقیت این اجرا، اجرای درست بار طنز درام بود که به خوبی تا آخر نمایش حفظ شده بود و بازیگران توانسته بودند بدون تکه پرانی و صحبت های روزمره ی خود، تنها و تنها بار طنز نمایش را اجرا کنند و به متن آن وفادار بمانند. حرکات منطقی و به دور از زواید رفتاری شخصیت ها که البته گهگاهی هم دیده می شد، توانسته بود حس باورپذیری را به تماشاگر بدهد.
در کارگردانی و طراحی «ویولن هایتان را کوک کنید» نکات مثبت و قابل تقدیری به چشم می خورد و یکی از آنها، استفاده ی مناسب از آکساسوار و بازیگر ابزارهایی بود که در روی صحنه حضور داشتند. سه تخت خواب با رنگ های گوناگون در صحنه وجود داشت که بالای هر کدام متناسب با رنگ تخت، چراغی وجود داشت. استفاده ی بازیگرها از ابزارهایی که در اختیار داشتند، جالب بود. به عنوان مثال استفاده ی «توماس» که فردی باغبان و مذهبی است در بازی کردن با توپ های کوچکش، استفاده ی «سیمون» از عینک و ویولون اش و استفاده ی «مری» رقاص باله از کیف اش که لوازم زیادی مانند سیب، موز و کفش پاشنه بلند در آن وجود داشت که هر کدام به موقع و مناسب با اکت های گوناگون نمایش، به کار می رفت. میزانسن های قسمت های طنز اثر هم فوق العاده در ریتم کار تاثیر گذاشته بود و باعث می شد تا تماشاگر در مواقع گوناگون نمایش، عکس العمل مناسب و دلخواه کارگردان را انجام دهد.
یکی از صحنه ها، صحنه ای بود که سیمون (که به مری علاقه داشت) می خواست «مری» و «توماس» را تنها بگذارد و «توماس» هم با دور شدن چند قدمی «سیمون» می خواست «مری» را در آغوش بگیرد که هرگاه «توماس» می خواست این حرکت را انجام دهد، «سیمون» سر خود را به داخل صحنه می آورد و مانع می شد و پس از تکرار چندین باره این اکت، در نهایت «سیمون» عینک خود را که نمادی از چشمانش بود وارد صحنه کرد و این تکه از نمایش را تبدیل به یکی از خنده دارترین لحظه های آن کرد. و یا در اوایل نمایش که «سیمون» از اضطراب دیدن «مری» سیبی را که «مری» به او داده بود، به طرز وحشتناکی گاز می زد.
«ویولن هایتان را کوک کنید» مجموعه ی مناسبی بود از شخصیت پردازی خوب بازیگران و طراحی صحنه قابل قبول و میزانسن های به موقع و اثرگذار که در مجموع کار، باعث می شد که تماشاگر تا پایان نمایش اتفاق ها را دنبال کند و مانند نمایش های دیگر جشنواره، سالن را ترک نکند.