"آریا" فیلمی است از سینمای ژاپن ساخته:تاکوشی سوباکاوا که در بخش بین الملل جشنواره به نمایش در آمد فیلمی که روایتگر داستان تنظیم کننده پیانویست که همسر خود را از دست داده  و با عروسک گردان پیری آشنا می شود که نام عروسکش آریاست.عروسک گردان پیر از او تقاضا می کند تا به سراغ پیانوی قدیمی اش که رهن داده بود ؛بگردد وآن را کوک کند و قطعه ای بنوازد....ممکن است داستان فیلم تاحدودی جذاب و تازه به نظر برسد اما هرچقدر که خلاصه ان قابل تحمل است پرداخت فیلمنامه به اتفاق ها و وقایع دراماتیک و همچنین شخصیت شناسی ضعیف و در کارگردانی ضعیف تر است.شخصیت ها بدون هیچگونه علتی با یکدیگر ارتباط برقرار نمی کنند و باعث دلخوری یکدیگر می شوند البته از جایی که دختر پیرمرد وارد داستان می شود کمی از این دلخوری ها کاسته و شخصیتها شاعرانه تر با یکدیگر قهر می کنند!
عوامل تصویری که کارگردان برای نماهای خود درنظر می گیرد تشکیل شده  از المان های تکراری با کادر بندیهای عجیب غریب که هدف خاصی از این نوع پرداخت تصویری دریافت نمی گردد.
بازیگری در "آریا" فوق العاده سرد و بی قاعده انجام شده بود.حرکات عجیب و غریب،سیگار کشیدنهای بی دلیل شخصیت اصلی و ناامیدی او به همراه ادا و اطفارهای مسخره دوستش که در جای جای فیلم بی دلیل انجام می شد و بر خلاف هدف کارگردان که قصد خندادن تماشاگر را دارد ،باعث انزجار تماشاگر می شود.
یکی دیگر از خصوصیات جالب فیلم "آریا" نکات  ماورائی و معناگرایانه ایست که در کار وجود داشت.مانند پیر زنی که در اواسط مسافرت شخصیتهای اصلی با آنان همراه می شود و به یکباره ناپدید می گردد و بعد از ناپدید شدن پیر زن به مکانی عجیب می رسیم که گروه موسیقی کوبه ای ژاپنی در آنجا ناگهان می نوازد و باز ناپدید می شوند و باز می آیند و شروع به نواختن می کنند...!؟!
"آریا" پر است از تصاویر و اتفاقاتی که به زحمت می توان به یکدیگر ربط داد و از آنها هدف خاصی را برداشت کرد و حتی نمی توان علت انتخاب اسم فیلم را توسط کارگردان فهمید.در نگاهی دیگر به فیلم می توان به این نتیجه رسید که کارگردان قصد داشته است فیلمی مطلقا جشنواره ای بسازد اما در عمل نتوانسته است.