رسانه ملی برای فصل های گوناگون سال، ویژه برنامه هایی در نظر می گیرد که این ویژه برنامه ها در فصل تابستان به دلیل تعطیلی دانش آموزان بیشتر هم می شود. یکی از این ویژه برنامه ها در تابستان امسال، برنامه جشنواره تابستانی فیلم شبکه دو سیماست.این برنامه به دو تایم تقسیم شده است. تایم اول که ظهرها پخش می شود و هیچ ربطی به فیلم  ندارد و در مورد مسائل آشپزی و غیره است و تایم دوم که شب ها پخش می شود و مربوط به پخش فیلمهای سینمایی است و موضوع مورد بحث ماست:
1.مجری ها:
 وقتی این برنامه شروع به کار کرد تنها رامبد جوان مجری آن بود و پس از مدتی انگار نمی توانست مانند سالیان گذشته به تنهایی از پس کاری بر بیاید و ادا و اطفارهای او جواب نمی داد و بعد به این نتیجه رسید که شخص دیگری را اضافه کند و او اشکان خطیبی بود که تا بحال بویی از مجری گری نبرده بود. اما فکر رامبد جوان نتیجه مثبتی گرفت زیرا از ادا و اطفارهای خطیبی بیشتر استقبال شد و آمار مخاطبان برنامه افزایش پیدا کرد.
 اگر به وقت برنامه توجه کنیم متوجه آن می شویم که این دو مجری در حدود 20 الی 25 دقیقه وقت دارند تا برای ما برنامه ای مفید آماده کنند و بعد ما را به دیدن فیلم دعوت کنند.
 منظورم از مفید، این است که برنامه ای در خور رسانه ملی آماده کنند و آن را درست به اجرا در آورند. اما آنها این کار را نمی کنند. خلاصه بگویم که 20 دقیقه وقت را خیلی راحت از دست می دهند:
اول با اجرای نمایشی ابزورد البته به این مفهوم که هردو مجری در هدف به پوچی و دیوانگی بامزه رسیده اند
و دوم با آوردن مهمان و تلفن بینندگان.....آنها واقعاً هدفی خاص و مفید را دنبال نمی کنند، بلکه اینگونه حس می شود می خواهند از زیر کار فرار کنند و برنامه را به پایان ببرند.
 نمایش ها و بداهه هایی که این دو مجری در برنامه اجرا می کنند به مانند نمایشهایی است که ابتدایی ترین هنر جویان تآتر اجرا می کنند و شاید هم سطح پایین تر ....شاید شما من را مورد سوال قرار دهید که با این وجود چطور مخاطب پای نمایشهای سطحی این دو می نشیند و ارتباط هم برقرار می کند!؟!
جواب سؤال این است که چون این دو، دو چهره شناخته شده هستند تماشاگر پای برنامه آنها می نشیند والا آنها کار جدید یا به اصطلاح آوانگاردی انجام نمی دهند.
2.میهمان ها:
ساده ترین کاری که می توان در غالب اینچنین برنامه هایی انجام داد تا وقت برنامه پر شود، آوردن مهمان است و این کار برای رامبد جوان که انسان تقریباً با نفوذی است نمی تواند کار سختی  باشد.
از طرف دیگر میهمان های برنامه، هنرمندان شاخص یا قابل بحثی نیستند البته این سخن من به منزله ی توهین به عزیزانی چون یوسف صیادی نیست بلکه به منزله تحلیل عملکرد ساده انگارانه ی آقای جوان در برنامه خود است.
3.فیلم ها:
از اهالی سینما انتظار می رود که اگر چنین برنامه هایی را در دست می گیرند، بتوانند با آگاهی خود فیلم هایی با ارزش به نمایش بگذارند اما این انتظارات در این برنامه بر آورده نشد. مخاطبی که بارها از انتظاراتش سخن به میان آمده، بعد از اجرای زنده ی آقایان جوان و خطیبی منتظر فیلمی خوب و با ارزش است اما در این برنامه از آرشیو فیلم های شبکه دو به علاوه فیلم هایی از جکی چان و غیره استفاده می شود و این امر یکی دیگر از نگاه های ساده انگارانه برنامه و کادر آن به مخاطب است.
کاش می شد با مسئولان برنامه تماس گرفت و از هزاران فیلم موجود تنها 90 فیلم را به آنها معرفی کرد.....
4.تیزر:
در آغاز و میانه برنامه چند تیزر و وله پخش می شود که باز هم در آنها خلاقیت ساختاری دیده نمی شود.موسیقی هایی که روی  وله و تیزرهای برنامه پخش می شود، تکراری هستند و باز در این امر ما را مطمئن می کنند که برای این برنامه تلاشی خاص صورت نگرفته است.
5.از حق نگذریم:
 برنامه آقای جوان و خطیبی فقط دارای ایرادهایی که در جملات فوق ذکر شده نیست، بلکه یک ویژگی خوب هم دارد و آن اینکه آقای خطیبی گاهی اوقات به برنامه های فرهنگی کشور هم نگاهی می اندازد و از اجراهای تآتر سخن می گوید که این کار تنها عمل قابل ستایش برنامه است.