از روزی که عادل فردوسی پور در صدا و سیما مشغول به کار شد چهره متفاوتی را نسبت به دیگر گزارشگران و تحلیلگران ازخود به نمایش گذاشت. او با گزارشگری شروع کرد؛ گزارشگری متفاوت با گزارشگرهایی امثال شفیعی و جواد خیابانی...
فردوسی پور در گزارشهای خود بابهای تازه ای را باز کرد. بابهایی که در همان آغاز مرتبط با حاشیه ها بود.حاشیه هایی درباره بازیکنان، مربیان و داوران....این حاشیه ها منجر به این شد که گزارشهای او متفاوت و جذاب جلوه کند و بقیه گزارشگران را مجاب کرد که در امر اطلاعات و حاشیه ها با یکدیگر رقابت کنند. مخصوصا که او به زبان انگلیسی هم تسلط کاملی داشت و از مجلات و برنامه های حاشیه ای تلویزیونهای انگلیس زبان استفاده می کرد. اما او تنها به گزارشگری بسنده نکرد بلکه برنامه نود را هم به راه انداخت. برنامه ای که در چند سال اخیر باعث پیشرفت فوتبال ایران و سوق دادن فوتبال ما به سمت فوتبالی حرفه ای شده است. او با این برنامه باعث شد که در  کیفیت داوری، کیفیت بازی و امکانات، تحولی شگفت صورت گیرد. اما پس از چند سال می بینیم که برنامه نود از صورت آموزشی و کارشناسی خارج شده است و بیشتر برنامه به حاشیه های فوتبال و دعوت از بازیکنان و مربیان می گذرد.
عادل فردوسی پور امسال حتی بحث کارشناسی را هم از برنامه اش حذف کرده است و این حذف باعث شده است که توجه به حاشیه ها برای پر شدن برنامه از سوی فردوسی پور بیشتر صورت گیرد.
در چند سال پیش فردوسی پور و نود خیلی راحت مخاطبان خود را جذب می کردند زیرا رقیب خاصی نداشتند اما از تابستان امسال جهانگیر کوثری برنامه ای حساب شده را بروی آنتن برد که باعث شد رقیبی جدی برای نود پیدا شود. رقیبی که برنامه اش در تابستان امسال زودتر از نود فعالیت خود را آغاز کرد و با کسب اطمینان از سوی تماشاگرانش به برنامه ای پرطرفدار تبدیل شد.
در مقابل استقبال خوبی که از برنامه جهانگیر کوثری شد عادل فردوسی پور عکس العملی منفی و بد را از خود نشان داد. او از شروع برنامه نود در تابستان امسال بخش کارشناسی را کم کرد، شروع به دعوت کردن مهمانهای گوناگون کرد و به حاشیه ها بیشتر از متن اهمیت داد و برای کسی که حاشیه میسازد حاشیه هایی به دنبال خواهد داشت و همانطور که می دانیم درباره شخص فردوسی پور کم حاشیه درست نشده است! این عکس العمل باعث شد که برنامه کوثری با موفقیت راه خود را ادامه دهد و در مقابل، برنامه نود با انتقادهای زیادی مواجه شود.
فردوسی پور پس از چند برنامه و شنیدن انتقادها برای دربی شهر تهران کارشناس آورد و مشخص شد که او کمی به اشتباهاتش پی برده است. او برای برنامه مخصوص دربی شهر تهران مستند هایی را هم در نظر گرفته بود اما باز این حس به وجود آمد که او می خواهد برنامه خود را پر کند و جالب اینجاست که اگر دقت کنید او مانند برنامه های سالیان گذشته وقت کم نمی آورد.....
درست است که فردوسی پور برای رشد فوتبال کشور زحمات زیادی را کشیده است اما باید به این امر هم آگاه باشد که در برنامه نود نباید با یک روند تکراری پیش رفت و باید مانند گذشته دست به خلاقیت در تداوم تولید برنامه زد.
تنها تغییرات در وله ها ،دکور یا آهنگها نمی تواند به عنوان خلاقیت تلقی شود بلکه باید اسم اینگونه تغییرات را تغییرات در کیفیت به حساب آورد نه در خلاقیت.حال که در مورد آهنگهای انتخاب شده برنامه صحبت شد باید نکته جالبی را یاد آور شوم؛ در قسمتی از آهنگها از فلوت خواننده و فلوت زن معروف راک دنیا استفاده شده است به نام "یان اندرسون" رهبر گروه قدیمی "جت روتال" که برای افرادی که آگاه به موسیقی باشند ممکن است بسیار زننده باشد و باعث نوعی رنجش شود. همانطور که گفتیم اینگونه استفاده کردن از آهنگها به این برنامه کمکی نخواهد کرد بلکه این برنامه نیاز به تغییرات اساسی و بنیادی در شکل و محتوی دارد.