ممنونم از خانم عرفانی به خاطر این توضیح کامل و زیبا

11 دی 1386 ساعت 21:13 | محمود بلالی |  mahmoudbalali@yahoo.com | بدون آدرس وب

استاد، در مورد تاریخچه مینی مال صحبت کرد که نویسندگان و اندیشمندان بعد از عصر روشنگری، دچار یاس فلسفی شدند و... تا سرانجام جنبشی ایجاد شد که هیچ کلیشه ای را نمی پذیرفت و... مینی مال نویسی اینگونه شکل گرفت. یادم می آید با تاریخچه ای که استاد از مینی مال نویسی تعریف کرد، آن روز ها هر چه تلاش کردم نتوانستم مینی مال بنویسم. چون طرز تفکر مینی مال نویسان را نمی پسندیدم و احساس می کردم چون چنین تاریخچه را از سر نگذراندم، اصلا نباید مینی مال بنویسم. اکنون بعد از گذشت مدت ها از آن روزها اگر چیزی در حد و اندازه مینی مال می نویسم (اگر چه آن را مینی مال نمی نامم) به خاطر آن است که شاید حرف های آن روز استاد را فراموش کرده ام و عمق قضیه را از یاد برده ام. حقیقت همین است که یک سبک داستان نویسی از فرهنگی متفاوت، وارد ادبیات ما شده است و هنوز نویسندگان و صاحب نظران ما حتی در تعریف آن نتوانسته اند به یک نظر واحد برسند. پس به راحتی نمی توان در مورد "این گونه ی هنوز بیگانه" قضاوت کرد.

9 دی 1386 ساعت 10:05 | سارا عرفانی |  erfani1982@yahoo.com | بدون آدرس وب

عده ای از نویسندگان، حکایت های قدیمی را هم مینی مال محسوب می کنند و عقیده دارند حکایت های سعدی و سایرین را نیز می شود مینی مال نامید.

8 دی 1386 ساعت 18:11 | یزدان پناه |  sina_yazdan_panah@yahoo.com | بدون آدرس وب

این یه حکایته از رابعه ی عارف نه یه داستان کوتاه!!!

8 دی 1386 ساعت 14:08 | - |  بدون email | بدون آدرس وب

جالب بود. مخصوصا ایده اش.

5 دی 1386 ساعت 21:06 | سهیل جلالی |  بدون email | بدون آدرس وب