جناب آقای حقانی پرست
تا آنجا که من مینی مال را شناخته ام، نوشتن به این شیوه باید در نهایت سادگی و روانی باشد. اما احساس می کنم داستانک شما کمی گنگ است. در واقع زیاد از آن سردرنیاوردم.
دودی که بالا می رود و در آسمان "هه" می نویسد...!!

مینی مال "برج" تان را بیشتر می پسندم.
موفق باشید

1 بهمن 1386 | سارا عرفانی |  erfani1982@yahoo.com | بدون آدرس وب

مجموع اشاره هایی که به "موی سپید" "سیگار" "قامت خمیده" "صدای آشنای خواننده ی ترانه ی جمعه" "لغو کنسرت"و....میشود به یاد"فرهاد " خواننده ی محبوب و در عین حال تنها و محجوب ایران بودآ. "هه"ای که در انتها می آید اشاره ای است به ترانه ی "هفته ی خاکستری"..... وقتی فرهاد می خواند:عصر چهارشمبه ی من...."هه"..عصر خوشبختی ما. سالها از آن روزها گذشت و خواننده ی محبوب ما در آرزوی برگذاری کنسرت روزها را پشت سر گذاشت. "هه"اشاره ای است به اعتراض استهزا آلود "فرهاد"........روحش شاد. "فرهاد"خواننده ای متفاوت بود اجازه بدهیم این مینی مال هم کمی متفاوت باشد.

3 بهمن 1386 | ایمان حقانی پرست |  iman_6347@yahoo.com | بدون آدرس وب

انتظار من از یک مینی مال شبیه انتظاری است که از یک تابلوی مفهوم گرا دارم. انتقال یک حس. فقط همین. ضمن احترام به نویسنده این مینی مال هیچ حسی را به من منتقل نکرد.

7 بهمن 1386 | حامد سعیدی صابر |  بدون email | بدون آدرس وب

داستان ،یک هنر قائم به ذات و مستقل است. اگر شما چنین منظوری داشته اید نباید خودتان آن را زیرنویس کنیدکه منظور من...
خواننده ای که نمی داند فرهاد کیست و از این اشارات هم خبری ندارد هم باید بتواند با اثر ارتباط برقرار کند که البته این اتفاق نمی افتد.این تفاوتی هم که شما گفته اید تفاوت نیست. نقصان است.

8 بهمن 1386 | علاقه مند |  بدون email | بدون آدرس وب

دوست عزیز آقای حقانی پرست داستان شما من را در اول که آن را خواندم کمی باد فرهاد انداخت ولی دلیل آن این بود که من یکی از دوستداران فرهاد هستم و خودم را در حال و هوای آهنگ‌های فرهاد قرار داده‌ام. مهم‌ترین موضوع در مینی‌مال نویسی این است که برای بالا بردن بار ماورائی داستان آن را گنگ و نا مفهوم نکنیم. پیشنهاد من به شما دوست عزیز این است که سری هم به قسمت آموزش‌های مینی‌مال بزنید تا داستان‌های بهتری از شما دوست هنرمند مشاهده کنیم. ولی باز هم این نظر شخصی من است. با امید موفقیت روزافزون

12 بهمن 1386 | نیلوفر تهامی |  بدون email | آدرس وب

داستان جالبی بود. خیلی هنرمندانه حس کوچه باغ را به خواننده می‌دهد. موفق باشید

12 بهمن 1386 | عرفان امیری |  بدون email | بدون آدرس وب

هر اثر هنری بیان کننده نبوغ خلاق آن است . دوستانی که تعیین می کنند نویسنده داستان چه باید بکند و در چه غالبی هنر خود را عرضه کند اشتباه می کنند . از نظر بنده ایشان بسیار زیبا دلسردی و سانسور هنری یک هنرمند را بیان کرده اند . کوتاهترین واژه برای بیان حس یک هنرمند بعد از شنیدن خبر عدم برگزاری کنسرت . کاملا بیان کننده تمام حال و هوای خاکستری یک هنرمند سرخورده است . فقط در یک کلمه : هه
واقعا عالی است . با امید کسب موفقیت های بیشتر

13 بهمن 1386 | مریم |  mahtabanbakhtiari@yahoo.com | بدون آدرس وب

من به راحتی با این مینی مال ارتباط برقرارکردم.از آقای حقانی پرست هم بابت توضیح صبورانه ای که داده اند متشکرم.هر نویسنده ای مختار است به سبک خود بنویسد.ضمن این که انتخاب داستان بالاتر از ستاره ایشان به عنوان داستان برتر دی ماه را تبریک می گویم.نویسنده در داستانک"هه" به عمد از فضای وهم آلود استفاده کرده است و این نه تنها نقصان نیست که توانمندی می باشد.

13 بهمن 1386 | شروینه کاتوزیان |  بدون email | بدون آدرس وب

تبريك مي گم خوب بود .اميدوارم كه باز هم از شما كاري بخونم

29 بهمن 1386 | كيارش |  بدون email | آدرس وب