و باران در تمام سالهای کودکی
                                    یک‌ریز می‫بارید.
...
زمستان را
من از سوراخ‌های چکمه‫ام
                                    احساس می‫کردم
معلم روزها هاشور می‫زد تخته را با گچ
و حس گزگز پاهای سرما‌خورده را می‫داد
سفیدی‌های یکدستی
که با من پا به‌پا هر روز می‫آمد.
...
کلاغ از رد پاهایش مشخص بود
که زیر برف‌ها جز دانه‫های پوک چیزی نیست.
ردیف شیروانی‌ها:
شبیه پیرمردانی که بوی مرگ می‫دادند؛
صدای سرفه‫ای انگار
پشت میله‌ی قندیل‌ها
عمری به زندان بود.
...
زمستان در تمام سال‌های کودکی یک‌بند می‫بارید
من اما خوب یادم هست:
لحاف کهنه
گیج اولین برف زمستان بود.