ابراهیم حسن بیگی به تازگی از کشور ترکمنستان بازگشته است.زمانی که ما از این موضوع اطلاع پیدا کردیم,بلافاصله با او تماس گرفتیم و از او خواستیم که پیرامون این سفر کمی برای ما توضیح دهد.او با ابراز اینکه سفر بسیار سنگین و پر کاری را پشت سر گذاشته است به ما گفت:این سفر به دعوت سفارت کشورمان در عشق آباد,به مناسبت هفته ادبیات ایران,انجام گرفت که بنده به همراه چند تن از دوستان نویسنده و شاعر از بیستم اسفند ماه در ان شرکت داشتیم و هدفمان هم از این سفر ارتباط و آشنایی بیشتر شعرا و نویسندگان معاصر دو کشور بود.ما در این سفر با وزیر و معاونین وزارت فرهنگ کشور ترکمنستان دیدار داشتیم و به بیان دیدگاه ها و نقطه نظراتمان پیرامون ادبیات معاصر ایران پرداختیم.طرف های ترکمنی با ابراز شگفتی از خیل عظیم نویسندگان و شاعران معاصر ایرانی اعتراف داشتند که در ایران در زمینه صنعت چاپ کار سترگی در حال انجام است و بسیار متاسف بودند که با این ادبیات معاصر چقدر غریبه هستند,چرا که آخرین کتابی که از کشور ما در این کشور ترجمه شده,کتاب تهران مخوف, بوده است که مربوط به پنجاه سال پیش می باشد!او هم چنین ادامه داد:ما در این سفر از دانشگاه مختوم قلی فراقی و کتابخانه آکادمی علوم ترکمنستان بازدید کردیم که ما را در این بازدید رییس کمیسیون فرهنگی مجلس ترکمنستان و سفیر جمهوری اسلامی ایران همراهی کردند و طی آن توافقاتی بین طرفین حاصل شد که از جمله آن می توان به کمک و مساعدت ایران در صنعت چاپ و نشر ترکمنستان و دیدارهای بیشتر دو کشور در زمینه فرهنگی اشاره کرد.ضمن اینکه بیست و چهارم اسفند هم دیداری گرم و صمیمی با خانواده های ایرانی مقیم ترکمنستان داشتیم و همان روز هم به کشور بازگشتیم.
نویسنده رمان محمد(ص) در بخشی دیگر از گفت و گویش با خبرنگار لوح پیرامون اثر آینده خود,بدون اشاره به موضوع آن,ابراز داشت:هیچ وقت نشده بود که من هفت,هشت ماه دست به قلم نشوم و فقط مطالعه داشته باشم,اما این اتفاق در سالی که گذشت برایم افتاد و بیشتر سعی کردم به اطلاعاتم برای نوشتن این کار سنگین اضافه کنم و هنوزم اطمینان ندارم از ابتدای سال آن را آغاز کنم.وی هم چنین ادامه داد:رمان محمد(ص) تا نمایشگاه کتاب در سال آینده به چاپ دوم خواهد رسید و در دسترس علا قه مندان قرار خواهد گرفت.
او در پایان صحبت هایش پیرامون وضعیت فرهنگی کشور ابراز داشت:نا امید نیستم.اما چیزی که من را ناراحت می کند وجود این همه ظرفیت و بستر مناسب هنری و در مقابل بهره وری نا مناسب از این استعداد هاست.ما نسبت به این ثروت بهره ور خوبی نیستیم و این بخش از تولید مناسب این کشور نیست و این برمی گردد به سوء مدیریت در کشور که امید وارم مسئولین در کشور در سال اینده با یک نگاهی کلان و چشم اندازی بلند مدت به مسایل فرهنگی کشور بپردازند.