علیرضا طبایی، شاعر معاصرمی گوید: مولانا جلالالدین شاعری است که در ادبیات فارسی چهره ویژهای دارد. او از یک طرف نابترین لحظهها حسی و عاطفی را به صورت شعر درمیآورد و شاهکارهای جهانی خلق میکند و اشعار نابی را در دیوان کبیر و مثنوی معنوی به وجود میآورد و گاه در مقام یک ناظم و معلم قرار میگیرد کسی که دیگر شاعر نیست بلکه یک مصلح اجتماعی است و درصدد اصلاح اخلاق جامعه برمیآید.
وی با توجه به نقش مصلحانه مولانا در ادبیات ادامه داد: هنگامی که مولانا در مقام یک معلم عرفان عقاید خود را بیان میکند از قالب و بیان شعری بهره میگیرد و با بهرهگیری از این زبان مسایل عرفانی، افکار صوفیانه و مسایل اجتماعی را تعلیم میدهد. بنابراین برخی از کارهای مولوی جنبه شاعرانه ناب و برخی دیگر جنبه تعلیمی و آموزشی دارد که با زبان شعر بیان شده است.
طبایی خاطرنشان کرد: از ویژگیهای دیگری که در شعر مولوی به صراحت وجود دارد، این است که مولوی شاعری فارسیزبان است و از کلام فارسی برای بیان لحظههای ناب شاعرانه و افکار و اندیشههای تعلیمی خود بهره گرفته است. اما با این وجود که مولانا بیتردید جزء مفاخر قوم ایرانی است، چهرههای جهانی نیز دارد که بسیار بااهمیت است.
این شاعر با اشاره به تأثیر آثار و افکار مولوی در عصر حاضر گفت: افکار مولانا مانند پلی که روی امواج زمان بنا شده است و با گذشت زمان کهنه نمیشود و حکمت موجود در آن میتواند در هر زمانی و برای هر قومی کارگشا باشد.
وی تصریح کرد: تأثیرپذیری از افکار و اندیشه متعالی مولوی به حدی است که حتی امروز با گذشت چندین قرن از حیات او آثارش به زبانهای مختلف دنیا ترجمه میشود و شاید دلیل آن مادیگرایی بیش از اندازه انسانهاست که باعث شده آرامش در زندگی انسانها گوهر دستنایافتنی گردد و در واقع افکار مولوی پاسخگوی آنانی است که میخواهند از دغدغههای مادی زندگی امروزی دور شوند و به آرامش روحی برسند.
وی در پایان عنوان کرد: کاش کسی پیدا میشد که گزیدهای از آثار ناب مولوی را تهیه و تدوین میکرد و یا گزیدههای مختلفی که در اینباره وجود دارند را با دقت بیشتری مورد بازنگری قرار میداد زیرا مولوی اعتقاد چندانی به شکل ظاهر کلام، صور خیال و معانی و بیان نداشت. بنابراین اگر کسی چنین کاری انجام دهد باعث میشود تا عده بیشتری به مطالعه بهترینهای مولوی روی آورند و انس بیشتری با آثار او بگیرند.