الهی گور به گور شن!
جنگلمونو کشتن !
بَربَرای مایه دار
با تبر از یه پُشتن!

سبزی ِ اسکناسا:
زردی بیشه‌هامون!
صفرای امروز چک:
نرخ همیشه‌هامون!

می‌ریزن و می‌چرن
سبزی سبزه‌ها رو
می‌خورن و می‌برن
شکوه شالیزارو!

ویلاهاشون، طاق و جفت،
دارن نفس‌گیر می‌شن
پریچه‌های رودا
با پُلا زنجیر می‌شن

پل می‌زنن تا برن
کوهمونو بدزدن
جای درخت بکارن
اسکلتی از آهن

می‌گن :« پولش ردیفه!»
« مظنه چنده امروز؟!»
می‌گن که « پولدار می‌شین!»
کی دیده دزد دلسوز؟!

عزیز هم قبیله!
شکوفه چن تومن بود؟!
درخت چقد می‌ارزید؟!
بنفشه سیری چن بود؟!

قیمت ما چقد بود؟!
عطر علف منی چند؟!
ببین ! قبیله‌ی پول
گور من و تو رو کند!

دو روز دیگه نه جنگل
دو روز دیگه نه دریا
هَمَش نمای سنگی
هَمَش پلاژ و ویلا!

خونه‌ها با پَنجدری
ایوون و حوض و پاشور
کلون، درای چوبی...
شدن خیالای دور

سقف سفالمون کو؟!
قشنگی‌مون همین بود!
آپارتمان‌نشین شیم؟!
زرنگی‌مون همین بود؟!

دوتا «جناب آقا»
به نافمون می‌بندن
کُت می‌کنن تن ما
تا بهمون بخندن!

می‌گن : «طرف جواده!
چارتا زمین فروخته!
با پول اون زمینا
این لباسا رو دوخته!»

این اسم رمزمونه:
« دهاتی پاپتی!»
چیزی عوض نمی‌شه
با این پول لعنتی!

عزیز هم قبیله!
شکوفه چن تومن بود؟!
درخت چقد می‌ارزید؟!
بنفشه سیری چن بود؟!

قیمت ما چقد بود؟!
عطر علف منی چند؟!
بولدوزرای شهری
گور من و تو رو کند!